526 



Bij eene aanzienlijke reeks van soorten {Saturnia) is iedere vleugel van 

 eene, meestal doorschijnende, oogvlek voorzien. De vleugels zijn bij het 

 zitten uitgebreid. Onder deze afdeeling bchooren de grootste soorten van 

 het geslacht. De grootste van ons werelddeel is hel groote nacht-paauwoocj , 

 Jiombtjx pyri of pnvoma major. Vlugt meer dan vier duim. Hoofdkleur 

 bruin, maar als met eene grijze stof bedekt. Bewoont het zuidelijke Europa. 

 De rups vertoont, na iedere ruijing, gewijzigde kleuren. Zij voedt zich voor- 

 namelijk met de bladeren van vruchlboomen. Eene tweede Europeaansche 

 soort, Jiornbyx spini , heeft minder dan drie duim vlugt. Nog kleiner is 

 Bombijx carpini, en vooral kennelijk, doordat de achtervleugels bij het man- 

 netje eene geelbruine grondkleur hebben. De tau, Bombyx {Aglaia) tau, 

 van het middele en warme Europa, heeft, als de voorgaande, meer dan 

 twee duim vlugt, maar hare grondkleur is een bruinachtig oranjegeel. — 

 Onder de uitheemsche soorten is vooral algemeen bekend de atlas, Bombyx 

 atlas, van Achter-lndië. Vlugt acht duim. Rocstkleurig, met eene groote 

 doorschijnende vlek op lederen vleugel. Van Java. De spinsels van sommige 

 soorten leveren eene zeer goede zijde : zij werden, in Azië, reeds van oudtijds 

 lot dit doel gebruikt, en men is thans weder in Frankrijk bezig, proeven 

 te nemen met deze soorten. Dit is vooral Bombyx cynthia. 



Bij sommige groote uitheemsche lichlgeele soorten , met halfmaanvormige 

 vlekken, zijn de achtervleugels, zoo als dit ook plaats heeft bij verscheidene 

 andere geslachten van Vlinders, staartvormig verlengd. Hiertoe behooren 

 Bombyx {Aclïas) mccnas , van Oost-Indië : vlugt zes duim, staartvormig 

 aanhangsel even lang. Bombyx sèlène, van Ceylon , een weinig kleiner; 

 staartvormig aanhangsel veel korter. Bombyxluna, van het zuidelijk Noord- 

 Amerika, nog kleiner. 



Sommige soorten zijn min of meer wit van kleur, en meestal met zwarte 

 lijntjes of vlekjes versierd. Zeer gemeen bij ons is Bombyx chrysorrhea. 

 Vlugt een en een-derden duim. Wit. Achterlijf bruin, van achteren met wol- 

 achtige hairen , met welke het wijfje de eijeren, die zij op de bladeren van 

 allerlei boomen legt, bedekt. Eene verwante soort, Bombyx auriflua , heeft 

 het achterlijf geel. Eene derde soort, Bombyx saïicis, is grooler en geheel 

 wit. De rups leeft voornamelijk op wilgen en populieren , aan wier stammen 

 het wijfje ook hare eijeren legt. De non, Bombyx mönacha , is grijsachtig 

 wit, met witte zig-zag-lijnen. Het lijf is bleek purperrood. Vlugt ruim twee 

 duim. De rups voedt zich met de bladeren van allerlei boomen, vooral echter 

 van sparreboomen. Vertoont zich, in sommige jaren , in zoo groeten getale, 

 dat alsdan door haar somtijds geheele bosschen vernield worden. Eene soort, 

 Bombyx {Sericaria) dispar, is merkwaardig, omdat het mannetje veel kleiner 

 en anders gekleurd is dan het wijfje. Vlugt, van het mannetje, een en drie- 

 vierden duim: geelbruin; de voorvleugels met zwarte zig-zag-lijnen. Het 

 wijfje is een-derde grooter; grondkleur bruinachtig wit. Gemeen in Europa 

 en ook bij ons. De rups voedt zich met de bladeren van vrucht- en andere 

 boomen. 



Bij vele kleinere soorten zijn de vleugels der wijfjes onvolkomen ontwik- 

 keld of ontbreken geheel en al. Eene der gemeenste is Bombyx {Orgyia) 

 anlïqua. Het mannetje heeft een en een-vierden duim vlugt, en is geelbruin , 



