327 



op lederen voorvleugel met eenige donkere dwarslijnen en een wit vlekje. Het 

 wijfje heeft een dik , grijsbruin lijf, en in het geheel geene vleugels. De 

 rups is met bundels hairen van allerlei kleuren bedekt, en voedt zich 

 met de bladeren van allerlei boomen en heesters. — Bij andere zeer kleine 

 soorten {Psyche) hebben de wijfjes poolen noch vleugels en blijven, gedu- 

 rende haar geheel leven, in den zak zillen, welken de madevormige rups 

 vormt en met zich rond sleept. De meesten worden in het warme Europa 

 waargenomen. De in ons werk afgebeelde soort is Ps. calvella. De rupsen- 

 zak van Ps. helix heeft de gedaante van een klein slakken-hoorntje. 



De rupsen van sommige soorten leven in het binnenste der planten, voeden 

 zich met deze deelen en maken daarvan ook haar spinsel. Zij behooren der- 

 halve onder de zeer schadelijke dieren. De meest bekende dezer is de houi- 

 rups, Bombijx cussus oi Cossus lifjntperda. Vlugt ruim drie duim. Bruingrijs, 

 met vele zwarte afgebrokene en ineenloopende dwarslijnljes. De rups bereikt 

 drie duim lengte, en heeft twee jaren noodig, alvorens zij tot pop verandert. 

 Zij is op de bovendeden roodbruin, op de onderdeelen geel. Zij leeft voor- 

 namelijk in het binnenste der stammen van wilgen en populieren, beeft eene 

 sterke lucht bij zich , en is zeer gemeen in het grootste gedeelte van Europa 

 en ook bij ons te lande. Eene andere, aanmerkelijk kleinere soort, Bombijx 

 {Zeuzera) ascüli, is wit met slaalblaauwe puntvlekjes. De rups leeft van 

 het merg van allerlei boomen , houdt zich echter meestal in do jonge takken 

 en hoog op de boomen op. De vlinder komt in Augustus te voorschijn, en 

 wordt ook bij ons te lande aangetroffen, — De rups van eene soort, Bombyx 

 {Hepiolus) humüli, voedt zich met merg der wortels van de hop, en wordt 

 derhalve, in die streken, waar deze plant geteeld wordt, niet zelden voor 

 haar zeer schadelijk. Vlugt twee duim. Het mannetje is wit; het wijfje heeft 

 de voorvleugels geel met roode vlekken. 



Een aanzienlijk getal soorten , Euprepïa , die meestal zeer fraai van kleur 

 zijn, hebben draadvormige sprieten , die echter bij de mannetjes gedeeltelijk 

 gekamd of gekorven zijn. De rupsen zijn met verhevenheden bedekt, op 

 welke groote bundels hairen slaan : zij worden derhalve beerrupsen genoemd : 

 deze hairen veroorzaken, wanneer zij op het vel komen, niet zelden ontste- 

 kingen. Zij maken digte spinsels , waarin zij in pop veranderen. De gemeenste 

 soort in ons werelddeel is de beerrups-vliiul-r, Bombtjx cnja. Vlugt, twee tot 

 twee en een' halven duim. Voorvleugels donkerbruin met een net van breede 

 witte banden. Achlervleugels en achterlijf menie-rood, met ronde, zwarte 

 vlekken. De rups voedt zich van gras, salade en de planten van allerlei kruiden 

 en heesters. Eene der zeldzame en grootste soorten is Bombyx malronïda. 

 Vlugt ruim drie duim. Voorvleugels bruin met geele vlekken. Bewoont het 

 warmere Europa. De rups leeft gemeenlijk twee jaar, voor zij in pop ver- 

 andert. Bombyx dominüla , met twee duim vlugt, heeft de voorvleugels 

 zwart met witte vlekken; de achlervleugels purperrood met zwarte vlekken. 

 In kleur eenigzins met haar verwant is Bombyx hébe, maar het wit vormt, 

 by deze soort, op de voorvleugels, onregelmatige dwarsbanden. Beide soorten 

 bewonen het middele en warme Europa. Eene kleinere soort, Bombyx pur- 

 piirëa, heeft de voorvleugels zwavel- of okergeei met zwartachtige vlekken, 

 de achtervleugels purperrood met zwarte vlekken. Zeer gemeen in Europa, 



