329 



op het midden van haar ligchaam van een , niet zelden in twee punten uit- 

 loopend, knobbeltje voorzien. De poppen zijn als met een grijsblaauwe stof ge- 

 poederd en in zaamgesponnen bladeren verborgen. De grootste soort is het 

 hlamiwe weeskind, Noctua fraxini. Vlugt meer dau vier duim. Achter- 

 vleugels zwart met een' breeden blaauwen band en smallen, blaauwen zoom. 

 De rups leeft op populieren, esschen, beuken en berken. Komt in de meeste 

 streken, ook in ons land, slechts in zeer kleinen getale voor. Zeer gemeen 

 daarentegen, vooral bij ons, is het gewone roode iveeskind, Noctua nupta. 

 Vlugt drie duim. Achlervleugels hoogrood, met twee zwarte banden. De rups, 

 welke men van Mei tot Julij op wilgen vindt, maakt tusschen de bladeren dezer 

 boomen een groot en fraai spinsel , waar zij zich inpopt. Den vlinder vindt 

 men in den nazomer en herfst, zeer menigvuldig, over dag, aan hout- of 

 muurwerk zitten. Eene der kleinste soorten met roode ondervleugels is Noctua 

 pacla, die slechts een en een-vierden duim vlugt heeft en het noord-oostelijke 

 Europa bewoont. Onder de soorten met geele achtervleugels behoort : Noctua 

 parcïnijmpha. Vlugt twee duim. Achtervleugels met twee zwarte banden. De 

 rups leeft op wilde pruimenboomen en den meidoorn. Vaderland: het ge- 

 matigde en warme Europa. In het algemeen zeer zeldzaam. 



Bij sommige soorten, Triphccna, zijn de oranjegeele achtervlcugels slechts 

 met eenen breeden zwarten band versierd. Ons volk geeft aan deze Vlinders 

 den zonderlingen naam van hooibeesten; waarschijnlijk, omdat zij over dag 

 veel in hooibergen verscholen zitten. Men vindt, in ons land, twee soorten 

 van deze Vlinders. De grootere soort is Noctua prónüba of innüba. Vlugt 

 ruim twee duim. Voorvleugels geel- of roodbruin, met bronzen weerschija 

 en lichte dwarslijnen en vlekken. Zeer veranderlijk van kleur, volgens de voor- 

 werpen. Komt, in den zomer, tegen den avond, te voorschijn, en is zeer 

 gemeen om en in de woningen, in tuinen, enz. De rups houdt zich over dag 

 onder de aarde verborgen en kruipt slechts 's nachts uit hare schuilplaats, 

 om zich met de bladeren van primula's, kool, salade en andere planten te 

 voeden. De kleinere soort, Noctua cunies , is minder algemeen. 



De meeste overige zeer talrijke Uilvlinders behooren onder de kleinere 

 soorten. De gemeenste in Europa en ook bij ons is de gamma-uil, Noctua 

 {PlusU) gamma. Vlugt een en een-vierden duim. Hoofdkleur grijsbruin. 

 ledere voorvleugel met een zilverachlig tceken, hetwelk op de Grieksche letter 

 Gamma gelijkt. De rups is groen met witte streepjes en korte hairljes. Zij 

 voedt zich van allerlei planten, vooral moeskruiden, hennip en vlas, is in 

 sommige jaren buitengewoon menigvuldig, en rigt alsdan groote verwoestingen 

 aan : zoo als b.v. in het jaar 1829 in de provincie Groningen. De vlinder 

 vliegt niet zelden reeds bij dag en wordt overal om de bloemen zwervende 

 aangetroffen. — Eene in grootte en gedaante op de voorgaande gelijkende, 

 maar minder menigvuldige soort is ée goud-uil, Noctua {Plusia) chrysitis. 

 Grijsbruin. Ieder voorvleugel met twee groengouden breede , meestal ineen- 

 gesraoltene, banden. — Eene der fraaiste inheemsche soorten is Noctua 

 delphmii. Vlugt eenen duim. Voorvleugels, purperrood en rosé geteekend. 

 De rups leeft op de ridderspoor (Delphïnïum).— Eene fraaije soort, Noctua 

 lïbatrix, bij ons het roosje genoemd, wordt vrij menigvuldig in de woningen 

 op zolders, in schuren, enz., aangetroffen. Zij heeft meer dan anderhalven 



42 



