332 



naakt zijn, meestal acht paar pooien hebben, welke tot liaar verblijf, uit de 

 stoffen, waarvan zij leven, kokers maken, waarin zij zich bij gevaar ver- 

 schuilen, of met welke zij, gedeeltelijk daarin verborgen, rondloopen , en 

 waarin zij zich , na ze met een deksel gesloten te hebben , verpoppen ; 

 terwijl anderen vrij en gezellig in spinsels leven. Het verblijf der rupsen is, 

 volgens de soorten , zeer verschillend. Velen elen het merg der planten , hetzij 

 tusschen de vliezen dor bladeren, hetzij in de knoppen, takjes of vruchten; 

 anderen houden zich zelfs in drooge planten- en dierstoffen op : zoo als b.v. 

 de Graan-, Was- en Klecder-moiten, en hare maskers leven van was, hairen, 

 wol of andere stoffen. De Motten worden in alle deelen van de oppervlakte 

 van onzen aardbol, en niet zelden, in grooten getale, aangetroffen, en velen 

 behooren onder de zeer schadelijke dieren. 



Eene der meest algemeen bekende en gevreesde soorten is de pelterij-mot, 

 Tinea pellionella. Grijs; kop en kraag witachtig; op iederen voorvleugel 

 een' of twee zwarte punten. Deze Mot komt in het voorjaar te voorschijn 

 en legt hare eijeren vooral gaarne in het bontwerk ; waar de rupsen op de 

 buitenzijde der huid onder de hairen leven, deze aan den wortel afvreten, 

 zich de viltachtige kokers, in welke zij leven, daarvan maken, en steeds 

 voortwerkende , in hel bont, smalle , kale gangen te weeg brengen. Het beste 

 behoedmiddel tegen deze lastige gasten is, dal men de sloffen, in welke zij 

 zich nestelen, gedurende hel warme jaargetijde, dikwijls uitklopt; want zij 

 vestigen zich slechts daar, waar zij rust kunnen genieten. Eene zeer verwante 

 soort, de kleeder-moi , Tinea sarcilella , legt hare eijeren in wollen stoffen , 

 zoo als b.v. laken. Hetzelfde geldt van Tinea tapez^ella, wier zwarte voor- 

 vleugels aan het einde wit zijn. Tinea granella heeft gemarmerde en gevlekte, 

 van achteren opgekrulde voorvleugels. Hare rups , ivilte koornwurm genoemd , 

 leeft op graanzolders, waar zij drie of meer graankorrels, door draadjes met 

 elkander verbindt, en in het midden eene witte zijachtige buis vormt, uit 

 welke schuilplaats zij de granen beknaagt. 



De gemeenste soorten in onze tuinen en heggen zijn Tinea {Yponomeula) 

 padella, cognatella en evonymella. Bovenvleugels glinsterend wil, met 

 talrijke zwarte stipjes; de ondervleugels leikleurig. De rupsen leven gezellig 

 in spinsels, waarmede zij de bladeren omgeven. Men ziet dikwijls heesters, 

 boomen en heggen van deze diertjes geheel kaal gevreten. 



Sommige soorten, Adela , hebben meestal zeer lange sprieten; de oogen 

 liggen digt bij elkander, en hare vleugels zijn met prachtige kleuren versierd. 

 Eene der gemeenste, ook bij ons, is Tinea Degeerella. Vleugels bruin met 

 gouden weerschijn; de voorvleugels mei een geelen, violet omzoomden, band. 

 De rups leeft in bosschen, op eiken. De pop is van twee kokers voorzien, 

 welke tot achter het lijf uitsteken en de sprieten bevatten. 



Bij eene soort, Tinea viciella, wier rups op wilgen leeft, ontbreken de 

 vleugels bij het wijfje geheel en al. 



Andere soorten, welke men menigvuldig tusschen het gras aantreft, hebben 

 snuitvormig verlengde onder- of liptasters. Zij zijn meest bruinachtig met 

 witte strepen. Onder deze behoort Tinea {Crambus) retusalis. 



De was-mot, Ti7iea {Gallerïa) cerella , heeft grijsachtige met bruin en 

 zwart geschakeerde voorvleugels, welke aan den buitenrand , bij het mannetje 



