55i 



en picdna, elen de bladeren; andere, zoo als Tortrix strohilana, de pijn- 

 appels; en nog andere, zoo als Tortrix resiiiana, de hars dezer boomen. — 

 Torlrix pomonana is de soort, wier rups onze appels en peeren aanboort en 

 zich met het vleesch en de zaden dezer vruchten voedt. De mot legt hare 

 eijeren op de vruchtspruilen dezer boomen. De rupsen komen in Julij te voor- 

 schijn, leven tot in September in de vruchten, verlaten die alsdan, maken tot 

 winterverblijf een koker tusschen de boomschors en verpoppen zich daarin, 

 De mot is zeer gekenschetst door eene groote goudkoperkleurige vlek aan 

 lederen voorvleugel digt bij zijnen buitenrand. — Eene soort, Tortrix vitdna, 

 is voornamelijk gevreesd om het groote nadeel, hetgeen zij aan de wijnbergen 

 toebrengt. Voorvleugels donkergroen, met drie zwarte dwarsbanden. De rupsen 

 boren de druiven aan en eten er de pitten van. Is vooral menigvuldig in het 

 warme Frankrijk. 



De Veder-motten. {FteropJwrus.) 



De Vedermotten zijn gekenschetst door hare, in een grooter of kleiner 

 getal slippen verdeelde vleugels. Deze zijn steeds van franjes voorzien, en, 

 even als bij de overige Motten, smal. Hel zijn kleine diertjes; wil, grijs of 

 bruinachtig van kleur; zonder eenige teekening, of slechts met flaauwe vlekjes 

 of streepjes versierd. Hare sprieten zijn borstelvormig , de beenen lang en 

 meestal met groote doornen gewapend ; de oogen groot. Haar ligchaam is dun 

 en in de lengte gerekt. Men ziet haar gewoonlijk in de schemering vliegen; 

 maar zij blijven steeds bij den grond , en houden zich meest in het gras of 

 aan heesters of struiken op. Hare rupsen zijn naakt of met hair bekleed : zij 

 hebben zestien pooten ; leven van planten of derzelver merg, aan welke men 

 ook de poppen hangende of met een gordeldraadje bevestigd , of ingesponnen , 

 vindt. Dit geslacht is niet zeer talrijk aan soorten, en deze worden in Europa 

 en Azië tot Japan en Java aangetroffen. 



Eene der kleinste soorten, de ivaaijer-mot , Pterophörus {Orneödes) 

 hexadactylus , heeft lederen vleugel in zes stralen verdeeld, en derhalve aan 

 ledere zijde twaalf stralen. Kleur geelgrijs; iedere straal met twee graauwe 

 vlekken en eene zwarte stip aan zijn einde. De rups is naakt, leeft op de 

 kamperfoelie, voedt zich met derzelver bloesems en omgeeft zich met een 

 digt spinsel, waarin zij verpnpt. Men ontwaart deze Mot , in het voor- en 

 najaar, niet zelden in de huizen, aan de ramen zittende. — Eene der ge- 

 meenste soorten, Pier. pentadactijlus of alhus, heeft de voorvleugels in 

 twee, de achtervleugels in drie slippen verdeeld. Zij is geheel zuiver wit 

 van kleur en zit met regt uitgebreide vleugels. De rups leeft op doornen 

 en de wilde pruim ; Is met korte hairen bedekt ; groen, met eene witte streep 

 op den rug en eene langs iedere zijde van het ligchaam. De vrije pop is mede 

 groen van kleur. — Sommige soorten zijn zeer slank, fijn van maaksel, 

 lichtbruin van kleur, en doen aan onze groote Muggen denken, wanneer zij, 

 met uitgebreide vleugels zitten, en het geheele diertje eene kruisvormige 

 gedaante aanneemt. Onder deze behoort Pter. pterodactljlus of fuscus. De 

 voorvleugels slechts aan hun einde in twee, de achtervleugels geheel in drie 

 slippen verdeeld. De rups leeft op de veldwinde (Convolvulus arvensis). 



