536 



De eigenlijke duhenJpooten , waaronder de grootste soorten behooren, 

 hebben platte bovenschildcn , vijftien tot een-en-lvvinlig paar pooten achter 

 de nijpers, en aan weerszijde vier oogen. Zij worden slechts in de heete lucht- 

 slreken aangetrotïen, zijn meest roodbruin van kleur, en op Java bij de in- 

 boorlingen onder den naam van klabang bekend. De soort, welke in het 

 zuidelijke Europa en Egypte voorkomt, Scol. cingulata, bereikt somtijds 

 nagenoeg de lengte der groote uitheemsche soorten. Scol. borbomca van het 

 eiland Bourbon, wordt nagenoeg eenen halven voet lang. De naam van Scol. 

 morsitans werd vroeger aan vele uitheemsche soorten uit onderscheidene 

 landen gegeven. De grootste soort van Java, Scol. de Haanii , heeft eenen 

 halven voet lengte. Scol. gigas , van Suriname, is acht duim lang. 



Bij sommige kleinere soorten , met een-en-twintig paar pooten , Cryptops, 

 ontbreken de oogen. Tot deze behoort Scol. Sauignyi of germanica van 

 Middel-Europa, 



Anderen, Geoplulus , hebben een zeer smal, langwerpig lijf, met veertig 

 en meer paren poolen, In onze tuinen is gemeen Scol. (Geoph.) longicornis , 

 met lange sprioten. Zij beweegt zich als een slangetje, en niet zeer schielijk 

 voort. Zij bereikt eene lengte van twee duim. — Scol. Walkenarii, is even 

 groot. Men heeft meer dan één voorbeeld, dat deze dieren langen tijd in de 

 neusholten der menschen geleefd en zware hoofdpijn veroorzaakt hebben, 

 Eenige andere Europeaansche soorten , b,v. Scol. eleclncn , met vijf en veertig 

 tot vijftig paren poolen, verbreiden somtijds een phosphoriek licht, hetgeen 

 voortkomt van een, uit openingen van de huid uitgestort, vocht. 



Sommige soorten, Litliobius, hebben slechts vijftien paar pooten achter 

 de nijpers, en de afwisselend grootere en kleinere rugschilden dakpansgewijze 

 geplaatst. Onder deze behoort Scol. forficdla, ook bij ons, in tuinen, bloem- 

 potten, enz, gemeen, en nagenoeg eenen duim lang. — Eene andere soort, 

 Scol. coleoplèrala, wordt vooral op de balken der huizen aangetroffen. 



De zonderlingste van allen zijn de soorten van het ondergeslachtScM/jgfëra, 

 hetwelk door zeer lange pooten , vooral de nog langere , draadvormige achter- 

 pooten gekenschetst is. De soort van Middel-Europa, Scut. araneoïdes, 

 bereikt eenen duim lengte, en houdt zich gaarne tusschen de balken der 

 woningen op. 



DE MILLIOENPOOTEN. {JU LUS.) 



De Millioenpooten hebben gewoonlijk twee paar pooten aan lederen lijfring 

 geplaatst. Hunne sprieten beslaan slechts uit zes tot zeven leden , en de ge- 

 slachtswerktuigen zijn aan het voorgedeelte van het ligchaam geplaatst. Zij 

 voeden zich met plantenstotfen , of doode wormen en kleine weekdieren. 

 Velen hebben in lederen ring een paar blaasjes, waarin een kleverig en zuur 

 vocht afgescheiden wordt, hetgeen eene zeer onaangename lucht verspreidt. 

 Zij rollen zich, in de rust of bij gevaar, als een spiraal, met den kop naar 

 binnen, op. 



De eigenlijke millioenpooten hebben een zeer langwerpig ligchaam, en 

 negentig of meer paren pooten. Onder deze behoort de in Europa niet zeldzame 

 Julus terrestris , die zwartgrijs Is, met twee geele lengtestrepen.— In de 



