343 



en groot web overal loodregt tusschen heesters en de takken van boomen 

 uilgespannen is. Het oude wijfje bereikt in het najaar, eene zoo aanzienlijke 

 grootte, dat haar achterlijf den omvang van eene hazelnoot heeft. Zij is vooral 

 kennelijk aan de teekening van de bovenzijde van haar achterlijf, waarop 

 men een driedubbel kruis ontwaart, gevormd door lichte vlekken, die in- 

 gesloten zijn in een' breeden, gelanden, donkeren band. Zij sterven bij den 

 aanvang der koude. Het wijfje legt in het najaar een honderdtal eijeren, uit 

 welke de jongen in het voorjaar te voorschijn komen. Eene andere soort, 

 Ep. scaldris, wier achterlijf van boven wit, en van eene zwarte driehoekige 

 getande vlek voorzien is, maakt haar net langs de oevers der zoete wateren. 

 Ep. fascidta van het warme Frankrijk, maakt haar loodregt nest aan dezelfde 

 plaatsen : haar achterlijf is fraai geel, met zwarte dwarsstrepen. Nog eene 

 andere Europeaansche soort, Ep. cicatricösa of impressa, maakt digt bij 

 haar nest een spinsel in de gedaante van een plat vogelnest, en bespiedt 

 daarin de Insecten, welke in haar nest blijven hangen. In de heefe gewesten 

 leven vele soorten van eene aanzienlijke grootte : eene dezer, Ep.Doreyana, 

 van Java, is zonder de poolen nagenoeg twee duim, met de poolen meer 

 dan zes duim lang, en zwart, met een bruin achterlijf, hetgeen van voren 

 twee geelachlige dwarsstrepen , in het midden twee lichte overlangsche strepen 

 heeft. 



Andere uilheemsche soorten , welke door de plaatsing harer oogen met 

 de Epeira's overeenkomen, hebben het achterlijf afgeplat, breed en met eene 

 zeer harde huid bekleed, welke in stekels of punten uitloopt. Zij doen, door 

 hare gestalte, aan kleine Krabbetjes denken. Eene dezer, Gasteracantlia of 

 Pleclane curvicauda , heeft de grootte van onze Kruisspin; maar haar licht- 

 rood van zwarte stippen voorzien achterlijf loopt van achteren, aan weerszijde, 

 in eene naar binnen gekromde punt uit, welke langer is dan het geheelc 

 dier. Bij eene andere soort. Gast. fornicdta, die, zoo als de voorgaande, 

 van Java komt, is het prachtig donkerrood achterlijf nog eens zoo breed als 

 lang, en van achteren zoowel als aan weerszijde met twee korte stekels ge- 

 wapend. 



De. Wever-spinnen. {Aranece inequitëlfS.) 



De Wever-spinnen maken onregelmatige netten, wier draden elkander in 

 alle rigliiigen doorkruissen. Zij hebben in het algemeen veel overeenkomst 

 met de Wielspinnen, maar hare oogen slaan verder naar achteren. 



Bij sommigen, Tlieridïon, zijn de oogen als bij Epeira, maar de kleinere 

 schuins staande paren zijn zoo geplaatst, dat het voorste meer naar binnen, 

 het achterste meer naar buiten gerigt is. Het eerste en vierde paar poolen 

 zijn langer dan de overigen. Zij zijn klein, hebben meestal het achlerlijf 

 met fraaije kleuren versierd, en houden zich aan heesters of planten op. 

 Eene soort, Tlier. bèniynutn, die grijsbruin van kleur is, maakt haar fijn 

 spinsel tusschen de druiven, en beveiligt deze vruchten hierdoor tegen In- 

 secten. Eene andere, in ons werelddeel, in de maanden Junij en Julij, in 

 boschjes en tuinen gemeene soort, Tlier. denticuldtiim , heeft eene witte, 

 gelande, overlangsche streep aan het zwartgraauwe achterlijf: haar web 

 is zeer eenvoudig en bestaat slechts uit een klein getal draden. 



U 



