546 



Anderen, Lalrodeclus, hebben hare acht oogen, die nagenoeg van onder- 

 ling gelijke grootte zijn, op twee rijen geplaatst. Haar eerste paar poolen is 

 zeer lang. Eene dezer, de malmignatte der Corsikanen, Lat. mabnignatus , 

 die ook in Sardinië en Italië gevonden wordt, heeft den naam van zeer 

 vergiftig te zijn, ofschoon het wetenschappelijk bewijs voor dit geloof tot nog 

 toe ontbreekt. Zij is een' halven duim lang, en heeft het zwarte achterlijf 

 van dertien karmijnroode vlekjes voorzien. 



Nog anderen, Pfwlcus, hebben zeer lange en dunne poolen, en herinneren 

 hierdoor de Bastaardspinnen (Phalangïum). Eene dezer, Pliolcus phalon- 

 cjoides, heeft een lang, smal en vaal geelachtig, van boven zwart gevlekt, 

 en met fijne hairljes bedekt lijf. Zij maakt haar eenvoudig net in de hoeken 

 van onze woningen. Het wijfje draagt hare, met een rond spinsel omslotene 

 oijeren, tusschen do kaken, met zich rond. 



De Buis-spinnen. {Aranece tuhitëla.) 



Zij worden aldus genoemd, omdat hare netten de gedaante van buizen 

 hebben, of in eene buis of trechter uilloopen, waarin zich het dier verbergt. 

 Hare oogen zijn op twee rijen geplaatst, en ten getale van acht, somtijds 

 zes, zelden slechts twee. De twee middelste paren poolen zijn korter dan de 

 overigen. 



Onder deze afdeeling behoort onze hiiisspin, Ardnêa of Tegenerïa domes- 

 ïica, in geheel Europa tot Egypte gemeen in de huizen, vooral in de hoeken 

 van muren waar gaten of reten zijn; waar men haar trechtervormig, in eene 

 buis uilloopend, net ziet. Zij is bruin of grijsachlig, met zwarte vlekken; 

 maar in het algemeen weinig standvastig van kleur en teekening. Bij deze en 

 andere verwante soorten zijn de twee rijen, waarop de acht oogen geplaatst 

 zijn, flaauw gekromd, en de achlerpoolen langer dan de drie overige paren. 



Bij anderen, Clubiona , vormt de voorste rij oogen nagenoeg eene regte 

 lijn. Zij leven onder boombladeren, aan boomstammen of in de gaten van 

 muren, en verscheidene kleine soorten zijn ook bij ons, in tuinen en boschjes, 

 menigvuldig aan te treffen. Eene dezer. Club. holosericéa, legt hare eijeren 

 tusschen één of twee zamengesponnen bladeren. Zij heeft een langwerpig 

 spits achterlijf, en is satijnachlig muisvaal. 



Bij andere soorten met acht oogen zijn de vier middelste in een vierkant 

 geplaatst, en het eerste paar poolen is langer dan de overigen. Onder deze 

 behoort onze gewone waterspin, Argyronêta aquatica. Zij is een halven 

 duim lang. Het borst-kopstuk is roodbruin ; het achterlijf lluweelachtig 

 zwarlbruin, en de poolen zijn zwartbruin. Zij is gemeen in de staande wateren 

 van ons werelddeel en ook bij ons, zwemt goed, klimt langs de stoelen der 

 waterplanten, maar komt zelden aan het land. Aan de tijne hairljes, waarmede 

 haar ligchaam bedekt is, blijft, bij het duiken onder water, eene als zilver 

 glanzende laag lucht hangen , en levert eenen , voor een urenlang verblijf onder 

 het water, toereikenden voorraad lot het ademen. Tot haar geregeld verblijf 

 onder het waler spint zij echter een luchtdigt, klokvormig weefsel van de 

 grootte van eene gewone noot , hetgeen met lucht gevuld , van onderen open 

 is en door v€le zijdelingsche , aan waterplanten bevestigde, draden in zijnen 



