347 



bepaalden stand vastgehouden wordt. In dit verblijf, hetgeen aan onze duiker- 

 klokken doet denken, loert de Spin op haren buit, die in allerlei water- 

 insecten en hunne maskers beslaat; hier verbergt zij hare, in een rond 

 spinsel opgeslotene eijeren , en brengt er zelfs den winter in door. 



Eene soort van het heete Europa en Egypte, Clotho Durandi of Uroctea 

 quiuquemaculata , maakt onder sleenen of in rotsspleten een klein tentvormig 

 net met verscheidene wanden, tusschen welke zij verschuilt, en waaronderzij 

 ook hare eijeren, die eerst in December of Januarij gelegd worden, verbergt. 



Andere soorten, Dysdera, hebben zes oogen, die zoo verdeeld zijn, dat 

 er op de eerste rij twee, op de* tweede vier, te slaan komen. Onder deze 

 behoort Dijsd. erythrïna, van het warme Europa en Noord-Afrika. Haar 

 borstkopstuk is groot; zij heeft licht bruinrood? poolen, een roodachtig grijs 

 achterlijf en wille oogen. Zij is zeer verslindend, eet andere spinnen, en 

 is zeer graag op het kroost van Mieren, in wier nesten zij niet zelden haar 

 verblijf houdt, en waar zij zich tot dat einde een vast zakvormig spinsel 

 weeft, in hetwelk zij veiligheid vindt tegen de gemeenschappelijke aanvallen 

 der Mieren zelve. 



Bij andere soorten met zes oogen, Segestria, zijn er vier op de voorrij, 

 en twee op de achlerrij geplaatst. Zij maken in de reten van steenen of muren 

 een vast, maar niet zeer groot nest, hetwelk van achteren in eene buis uit- 

 loopt, van welke wederom enkele draden over het net heenloopen. De Spin 

 loert in de buis, met uitgestrekte voorpooten, op haren buit. Eene der ge- 

 meenste soorten van ons werelddeel, Seg.perfïda, en levens eene der grootere 

 inheemsche soorten, is kennelijk aan hare metaalgroene bovenkaken. Haro 

 kleuren zijn voor het overige somber. 



De Krabben-spiiineu. {Aranece laterigradce.) 



Zij worden aldus genoemd, omdat haar lijf veelal afgeplat en krabben- 

 vorraig is, en omdat zij, niet alleen vooruit, maar ook zijdelings en 

 achteruit kunnen loopen. De twee paren voorste poolen zijn gewoonlijk langer 

 dan de twee overige paren. Zij hebben acht, op twee rijen, van welke er 

 eene halveraaanvormig is, geplaatste, oogen. In de rust houden zij de poolen 

 uitgestrekt. Zij maken geen net, velen spannen echter enkele draden langs 

 de bladeren uit, waarop zij leven. Het wijfje verbergt hare eijeren onder 

 bladeren , en bewaakt ze zorgvuldig. Vele uitheemsche soorten bereiken eene 

 aanzienlijke grootte. 



Bij sommigen , Sparassus, staat de voorrij der oogen op eene halvemaan- 

 vormige lijn. Eene op vele plaatsen van ons werelddeel gemeene soort, Spar. 

 smarugdülus, is grasgroen, aan de zijden met lichtgeel omzoomd, en heeft 

 een groengeel achterlijf, met eene groene streep over den rug. Zij verbergt 

 haar eijer-cocon tusschen eenige zaraengesponnene, en aan de binnenzijde 

 met een dik zijdeachtig spinsel overdekte bladeren. 



Bij anderen, Thomisus, is de achlerrij der oogen sterker gekromd dan de 

 voorrij. De eene, Thom. tremalus, uit het warme Europa en Noord-Afrika, 

 is zeer klein en heeft twee smalle, donkere dwarsslrepen aan het bruingeele 

 achterlijf. 



