3o5 



allengskens korter wordt; en vier, in vroegeren leeftijd slechts drie, paar 

 zeer korte, met drie haakjes gewapende pooten. 



De Worm-mijten. {Linguatula.) 



De zonderlinge dieren, welke men vroeger onder den naam van longwormen, 

 onder de Ingewandswormen, later onder de Kreeftdieren telde, schijnen zich 

 het meest natuurlijk aan de Zakmijlen aan te sluiten. Zij leven parasitisch 

 in geslotene blazen in het long- of levervlies en in de vliezen der voorhoofds- 

 boezems van den mensch en sommige zoogdieren. De volkomene dieren 

 hebben de gedaante van eenen worm met een rolvormig of afgeplat, in vele 

 ringen verdeeld, naar achteren veelal dun uilloopend lijf; zij zijn zonder 

 pooten of oogen ; maar aan het vooreinde van eenen mond voorzien, die aan 

 weerszijde met twee paar gekromde , beweegbare haakjes tot het vasthouden 

 gewapend is. De jongen hebben, wanneer zij nog in het ei besloten zijn, 

 een eivormig ligchaam; slechts twee paar korte, met twee haakjes gewapende 

 poolen; en van voren een uit drie punten bestaanden toestel lot het steken, 

 van welke de middelste mesvormig is. De haakjes aan den mond der vol- 

 komene voorwerpen , werden vroeger voor openingen gehouden, en deze dieren 

 derhalve ook Penlastuma (vijfmond) gcheeten. Van de twee soorten, welke 

 bij den mensch gevonden worden , is de gewone : Linguatula dcnticuldla 

 of tcenioïdes, die voor het overige ook bij het konijn, den hond en andere 

 huisdieren aangetroffen vvordl ; terwijl de andere , Ling. constricta , in Egypte 

 waargenomen wordt. 



DE BEERDIERTJES. {ARCTISCA.) 



Dit zijn mikroskopisch kleine diertjes, met een langwerpig eivormig, week 

 en zeer onduidelijk in ringen verdeeld lijf; met korte, stompachtige, van 

 drie lot vier haakjes voorziene poolen, van welke het laatste paar, van de 

 overigen verwijderd, aan het einde van het achterlijf ligt; met twee min 

 of meer duidelijke oogpunljes, en ecncn met twee harde uilschuifbare sleelljes 

 gewapenden mond. Zij hebben noch werktuigen lot de ademhaling, noch 

 werktuigen voor den bloedsomloop; en zelfs de seksen schijnen niet gescheiden 

 te zijn. Zij worden in het vochtige mos, in slaande wateren lusschen conferven, 

 en zelfs in het water der dakgoten aangetroffen, en hebben, zoo als de Rader- 

 dierljes, de eigenschap, na langen schijndood, te herleven. De jongen hebben, 

 reeds wanneer zij het ei verlaten, do gedaante der ouden; intusschon zijn 

 er bij ecnigen , in den eersten slaat, slechts drie paar pooten aanwezig. 



Deze diertjes, ook Tardigrada en Colopóda, in het Hoogduitsch Wasser- 

 baren genoemd, vindt men bij de schrijvers onder de namen van Arcliscon 

 tardigradum, Macrobiolus Hufelandii, Acarus ursellus en anderen vermeld. 



DE ZEE-SPINNEN. (PYCNOGONA.) 



De Zeespinnen zijn tamelijk kleine, in de zee levende soorten, die door 

 hunne gestalte en harde huidbekleeding cenigzins aan kleine Krabben doen 



