362 



door het ontbreken van eigenlijke scharen aan de voorpooten ; door een pa; 

 aanhangsels aan het voorlaatste lid van haar achterlijf; en door hare draad- 

 vormige achlerpoolen , terwijl de leden der overige pooten gedeeltelijk ver- 

 breed zijn. Het laatste lid van het achterlijf is tongvormig en, even als de 

 aanhangsels van het voorlaatste, alsmede de leden der pooten , mot hairtjes tol 

 het zwemmen bezet. Hare schaal is langwerpig, hetzij eirond of vierkant. 

 Deze afdeeling wordt, met de volgende, bij de schrijvers gewoonlijk onder 

 den naam van Anomüra of Anomüla vereenigd. 



Bij de eigenlijke Hippa's is het eindlid van het eerste paar poolen blad- 

 vormig. De gewone soort, Hippa emérita , bewoont de kusten van Brazilië. 

 Zij bereikt eene lengte van omstreeks een tot anderhalven duim. 



Bij anderen is het eindlid dezer poolen sleelvormig en puntig. Hiertoe 

 behoort Reniipes tesliidinanus van de kusten van Australië. 



Bij nog anderen vormt dit lid eenen haak, die tegen het tweede verbreede 

 lid als een knipmes ingeslagen kan worden. Eene soort, Albunèa symnista , 

 heeft eene langwerpig vierkante schaal en bewoont den Indischen Oceaan. 



DE EREMIET-KRABBEN. [PJGVRI.) 



De Eremietkrabben stemmen, ten opzigte van haar inwendig maaksel, en 

 ook min of meer door hare gestalte, met do Krabben overeen; maar het 

 slaartvormige gedeelte van haar achterlijf is geheel of gedeeltelijk week, 

 en aan zijn voorlaatst lid veelal van aanhangsels voorzien, die echter geene 

 ware eindvin vormen ; en de poolen van hel vierde en vijfde paar zijn met een 

 schaartje gewapend , en min of meer verkort. Zij hebben haren naam ver- 

 kregen , door de gewoonte, aan velen eigen, van tol haar verblijf verlatene 

 horens van Weekdieren te kiezen, waarin zij haar achterlijf verbergen. 



De eigenlijke eremielkrabben hebben een volkomen week, spiraalvormig 

 gedraaid achterlijf, met twee gekromde aanhangsels aan zijn voorlaatst lid. 

 Sommige dezer hebben het middelste paar sprieten kort en van twee zeer 

 korte draadjes voorzien. Onder deze behoort Fagurus Bernardus, die ook 

 aan onze kuslen gemeen is en aldaar snijder genoemd wordt, in den jon- 

 geren staat in kleinere zeehorens, b.v. Nalica , in den volwassen staat in 

 grootere, vooral Buccïnum undatum, leeft. Eene andere soort, Pag. dë- 

 formis, welke de Indische zee bewoont, heeft de oogsteelen langer en dik. 

 Bij Pag. chilensis , van de kuslen van Chile, zijn de oogsteelen zeer ver- 

 lengd, en de schaal is aan haren voorrand van eenen stekel voorzien. — 

 Bij andere soorten zijn de beide binnenste sprieten en hare draden zeer 

 verlengd. Onder deze behoort CcBnob'ila diugënès, van de West-Indiën. 



Andere soorten hebben het achterlijf breed en van boven met groote, 

 tamelijk harde halfringen bedekt. De meest beroemde is de buidelkrab , 

 Birgm latro. Haar ligchaam bereikt met het achterlijf eene lengte van 

 eenen voet, en zij is zeer krachtig; van maaksel. Zij wordt aan de kusten 

 der in de Moluksche en Zuidzee gelegene eilanden aangetroffen; leeft in 

 diepe holen, welke zij onder de wortels van booraen graaft, en voedt zich, 

 op vele plaatsen uitsluitend, met afgevallene kokosnoten. Zij plukt tot dat 



