3G5 



eenen halven voel lengte, en een ouderdom van twintig jaren. Zijne kleur 

 is zwarlgroen ; maar iedereen weet, dat hij , zoo als de meeste andere Kreeft- 

 achtige dieren, bij het koken in zoulwater, rood wordt, en als lekkernij hoog 

 geschat is. Hij houdt zich aan de oevers der stroomende, heldere wateren 

 op, waar hij zich over dag tusschen de in het water groeijende boorawortels 

 of in aardholen verschuilt; maar bij nacht te voorschijn komt, om zijnen buit 

 op te zoeken, waarbij hij somtijds ook op het land gaat. Hij is zeer ver- 

 slindend, en voedt zich voornamelijk met doode dieren. De paring heeft 

 plaats van November tot April. Van de drie overige, met deze verwante 

 soorten, wordt er eene in Noord-Amerika , eene andere in Chile en eene 

 derde in Australië aangetroffen. — Tot dit ondergeslacht behoort ook onze 

 gewone zeekreeft , Astacus of Homarus mar'mus, in het Duilsch Hummer, 

 in het Fransch homard genoemd. Hij bereikt de grootte der Langoeslen, heeft 

 alsdan de scharen grooter en veel dikker dan eene manshand, en is paarsch- 

 achtig bruin, veelal met lichte vlekken als gemarmerd. De eene der scharen, 

 onverschillig welke, is steeds grooter dan de andere, en dient als eene 

 soort van anker tot het vasthouden, terwijl de kleinere gebruikt wordt tot 

 het vangen en verbrijzelen van het voedsel. Deze soort is gemeen in de 

 zeeën om Europa, vooral de noordelijke. Men vischt haar somtijds op de 

 zandbanken langs onze kust; maar zij is vooral zeer menigvuldig aan de 

 rotsachtige kusten van Noorwegen, van welk land er jaarlijks millioenen 

 naar Engeland of het vaste land van Europa ingevoerd worden. Deze groote 

 Kreeften loopen met moeite op het drooge; onder water daarentegen, op 

 rotsgronden, met buitengemeene schielijkheid en achterwaarts. Zij kunnen, 

 door hunnen staart te krommen en weder uit te strekken, onbegrijpelijk 

 verre sprongen onder waler maken. Zij paren in April, en het wijfje legt 

 hare eijeren, meer dan 12000 ten getale, twee maanden later, en draagt 

 ze onder hel achterlijf tot de jongen ontwikkeld zijn, die ook in hunnen 

 eersten leeftijd bij de moeder blijven en zich, bij gevaar, onder haren staart 

 verbergen. Zij groeijen langzaam, en hebben aan hel einde van het eerste 

 jaar van hun leven niet meer dan eenen halven voet lengte. — Eene even 

 groote soort, Hoiri. americanus, wordt in Noord-Amerika, eene andere 

 kleinere, Eom. capensis, in Zuid-Afrika aangetroffen. — Eene soort met 

 een smal lijf, lange, maar zeer smalle scharen, niervormige oogen, en een 

 geland uitsteeksel aan het voorhoofd, Nephrops norweijïciis , bewoont de 

 kusten van Noorwegen. 



Bij sommige soorten, de scorpioenkreeften , Thalass'tna, is de huid, be- 

 halve die der scharen, vooral die van het achterlijf, dun en min of meer 

 week. Zij hebben in het algemeen de gestalte der gewone Kreeften, maar 

 haar lijf is smaller en de staart langer. Het voorste paar poolen is steeds 

 krachtig en van scharen voorzien , en men merkt ook veelal schaartjes aan het 

 tweede en zelfs helderde paar poolen op. Zij leven in de zee, verbergen zich, 

 hetzij in het vochtige zand, hetzij in rotsspleten, en loeren met uitgestoken 

 poolen op haren buit. Eene soort, Thai. {Axius) stirhynchus , met twee paar 

 schaarpooten en van drie duim lengte, bewoont de kusten van het westelijke 

 Europa, en wordt gegeten. Eene andere, Tlial. subterranêa , van twee duim 

 lengte, heeft het eindlid van het derde paar poolen verbreed : zij is van de 



