oSi 



tigchamen genoemd.— Ofschoon de raanneljes der Polypslakken in het al- 

 gemeen, ten öpzigte hunner uilerlijke gestalte, behalve eenige naauwelijks in 

 het oog vallende vv'ijzigingen van vorm in eenen van hunne armen, niet van 

 de vvijfjes verscheiden zijn, zoo komen er toch hieromtrent eenige hoogst 

 merkv\aardige uilzonderingen voor. De mannetjes namelijk van verscheidene 

 soorten met acht armen {Octopus, Argonauta), zijn min of meer aanmerkelijk 

 kleiner dan de wijfjes, en liet zaad wordt, ten tijde der paring, door een 

 eigen toestel in eenen hunner armen gevoerd , die alsdan aan het einde 

 blaasachlig opzwelt. Bij de bevruchting scheurt zich deze arm af, en blijft, 

 zijne prikkelbaarheid en bewegelijkheid nog eenigen tijd behoudende, aan 

 het wijfje zitten : zulke losgescheurde armen hield men vroeger voor eigene 

 dieren, en in den beginne zelfs voor ingewandswormen : zij werden onder 

 de namen van Trichoceplialus acetabnlTiris en Hectocotglus beschreven. — 

 De eijeren der Polypslakken zijn van aanzienlijke grootte : bij sommigen, b.v. 

 de Inktvisschen, zijn zij in een donker hoornachtig bekleedsel gehuld, hebben 

 eene peervormige gedaante, en hangen trosgewijze aan elkander, weshalve 

 men ze ook %,eeilruiven noemt; bij anderen (b.v. de Calmars) zijn zij rond, 

 doorschijnend, en vormen lange snoeren; bij Argonauta is ieder ei van eenen 

 langen draad voorzien, en de door deze draden trosvormig zamengevoegde 

 eijeren worden, aan de schaal van het wijfje gehecht, van haar rondgedragen. 

 Het embryo is reeds in het ei ziglbaar, en er heeft bij deze dieren geene 

 gedaanteverwisseling plaats. 



Men neemt somtijds Polypslakken van eene reusachtige grootte waar; 

 zulke voorwerpen komen echter zeer zelden voor, en men mag daaruit op- 

 maken, dat sommige dezer dieren eenen aanzienlijken leeftijd bereiken. Deze 

 tot nog toe waargenomene reusachtige voorwerpen, van welke reeds de ouden 

 Grieken en Romeinen spreken, schijnen allen tot het geslacht Galmar te 

 behooren. Een diergelijk groot voorwerp werd in 1516 bij Malmoe gevangen, 

 en in dien tijd onder den naam van zeemonuik afgebeeld. In 18"24. werd 

 in den Allantischen Oceaan, onder den Equator, een doodc Galmar drijvende 

 gevonden, die vierhonderd pond woog. Wij zelf hebben stukken van een 

 in de Indische zee gevangen voorwerp {Onychoieuthis) gezien , hetgeen mans- 

 lengte scheen gehad te hebben, en men heeft nog in 1855 in de Noordzee 

 en aan de kusten van Jutland Galmars gevangen of gevonden, van welke de 

 mantel alleen zes voet lang was. Diergelijke reusachtige voorwerpen hebben 

 zonder twijfel aanleiding gegeven tot de fabel van de zeemonsters, door de 

 Noorwegers Kruke genoemd, welke de booten aanvallen en de menschen 

 in zee zouden kunnen trekken. 



De Polyp-slakken worden in alle zeeën en op vele plaatsen menigvuldig 

 aangetroffen. Sommige vormen, b.v. de Sepia's, zijn over den geheelen aard- 

 bol verbreid; anderen, b.v. Argonauta, worden slechts in de heete en warme 

 gewesten aangetroffen, en nog anderen, b v. Nautilus, sciiijnen tot de Mo- 

 luksche en naburige zeeën beperkt te zijn. Zij voeden zich met allerlei andere 

 zeedieren, vooral kreeft-, hoorn- en schelpdieren, en kunnen met haren 

 harden snavel zelfs de harde dcelen dezer dieren verbrijzelen. Zij zelf worden 

 de buit van groole zeedieren, vooral van den Potvisch, de Dolfijnen en 

 anderen. 



