385 



De oude Grieken, welke reeds allerlei, eerst in onze dagen weder ont- 

 dekte, bijzonderheden van deze dieren opgemerkt hadden, begrepen onder den 

 naam van Pohjp, de soort, welke thans Octopus vulgaris genoemd wordt; 

 terwijl, zoo als men weet, de naam van Polypen, sedert de vorige eeuw, 

 aan geheel andere dieren gegeven werd. De Nautilus der oude Grieken was 

 onze Argonauta; hunne Sepia, de gewone Sepia; de Heledöne, Octopus 

 moschatus. De namen van Loligo en Sepia komen reeds bij de oude Ro- 

 meinen voor. 



Men kan deze Orde onder twee onderafdeelingen brengen , van welke de 

 eene de eigenlijke Polyp-slakkeu of Inklvisschen, de tweede het geslacht 

 Nautïlus bevat. 



DE INKT-VISSCHEN. {SEPIjE.) 



Deze onderafdeeling, de Dibranchiata der nieuwere schrijvers, behelst 

 de farailiën der Sepia's en Poelpen, en derhalve alle soorten, welke groote 

 armen, tien of acht in getale, en aan deze armen zuignapjes, daarbij som- 

 tijds ook haakjes hebben, en welke van eenen inktzak, maar slechts van 

 twee kieuwen voorzien zijn. Slechts bij een klein getal soorten is eene schaal 

 aanwezig. Zij kunnen zich , met hunne zuignappen of haken aan allerlei 

 ligchamen vasthechten, en kruipen op deze wijze langs deze heen, waarbij 

 de kop steeds naar beneden gerigt is; deze werktuigen dienen echter ook 

 tot het roeijen, en zijn dus behulpzaam bij het zwemmen, hetwelk echter 

 voornamelijk bewerkstelligd wordt door het water afwisselend in hunne adem- 

 holte in te nemen en weder uit te stooten : zij zwemmen derhalve achteruit 

 en wel met aanmerkelijke snelheid. 



Men kan bij deze onderafdeeling twee hoofdgeslachten onderscheiden, te 

 welen : dat der Sepia's en dat der Poelpen. 



DE SEPIA'S. [SEPIA. 



De Sepia's zijn de soorten met tien armen, van welke twee langer en dunner 

 dan de overigen zijn, en de gedaante hebben van ronde stoelen, die aan 

 het einde verbreed en slechts hier van zuignapjes of somtijds ook van haakjes 

 voorzien zijn. Haar mantel loopt aan de zijJeu of van achteren, aan weers- 

 zijde, in een dik vlies, veelal vin genoemd, uil. 



Men noemt enjenlijke Sepia's, de soorleii, wier zakvormige romp zamen- 

 gedrukt, aan weerszijde met een lang zwemvlies omzoomd is, en ondersteund 

 wordt door eene, in den rug geplaatste, groote en langwerpig ovale, kalk- 

 plaat. Zij worden in alle zeeën aangetroffen. Onder deze behoort onze <jewone 

 inklviscti , Sepia officindlis , la seiclie , the cultle-fisli, en door onze vis- 

 schers zee-kat genoemd : hij is gemeen op de zandbanken langs onze kusten; 

 bereikt niet zelden, zonder de armen, eene lengte van eenen voet, en is 

 blaauwachlig vleeschkleurig. De kalkachtige rugplaten van deze soort, welke 

 men dikwijls op het strand vindt liggen, en die onder den naam van ossa 



49 



