386 



sepice bekend zijn, worden lot allerlei doeleinden gebruikt, vooral om allerlei 

 vlakten glad te slijpen. — Aan de kusten van Java worden onder anderen 

 aangetrotfen , Sepm unlta, door ons afgebeeld. — Bij sommige soorten, 

 Sép"ioteulhtjs of Chondrosepia, is het zweravlies aan weerszijde van het lig- 

 chaam zoo breed, dat het eene halfcirkelvormige vin uitmaakt. Hiertoe be- 

 hoort Sepia austrdlis, van het zuidelijk iialfrond. 



De Calmar's, Lüligo, zijn Sepia's, met eene vleugclvormige, aan weers- 

 zijde der achterhelft van het ligchaaam geplaatste , vin , en wier rugplaat hoorn- 

 achtig is. Het zijn sommige soorten van dit geslacht, welke, zoo als boven 

 vermeld is, eene reusachtige grootte bereiken. De gewone caünar, Loligo 

 vulgdns, die aan onze kusten te gelijk met den gewonen Inklvisch gevischt 

 wordt, en ook in de Middellandsche zee leeft, heeft een veel dunner ligchaam 

 dan deze. De vinnen vormen bij deze soort eene ruitvormige figuur.— Bij eene 

 groote soort uit de Middellandsche zee, Lol. sagilldla, vormen de vinnen 

 aan het einde van den romp eenen driehoek. — Bij Lol. subuldla loopt het 

 ligchaam van achteren allengskens in eene punt uit, welke de tevens smaller 

 wordende vinnen tot aan haar einde vergezellen. — Bij eenen, slechts eenen 

 duim lange soort uit de Middellandsche zee, Sèpiula Rondeletii, vormen de 

 vinnen ieder een rond zijdelingsch aanhangsel. — Bij Lolignpsis Veranii uit 

 diezelfde zee, zijn de beide dunne armen zoo zeer verlengd, dat zij de 

 overigen vijfmaal aan lengte overlrelfen, en de vinnen hebben gezamenlijk 

 de gedaante van eene ronde schijf, die het verdunde achtereinde van het 

 ligchaam insluit. Het klepvlies in den trechter ontbreekt bij deze even als 

 bij de volgende soort. — Bij Crancina scabra, van de Eihiopische zee, 

 wier vinnen geheel aan het achtereinde van den romp staan , is de mantel , aan 

 zijne rugzijdc, met den kop vereenigd. — Er zijn ook soorten, Omjcho- 

 teuthgs, wier armen , hetzij allen, hetzij alleen de beide langoren, gedeelte- 

 lijk met kromme, hoornachtige haken, in plaats van met zuignapjes, gewapend 

 zijn. Onder deze behooren : On. armatus, van de Zuid/.ee, de vinnen ieder 

 eenen driehoek vormende; On. Fabricii , van de kust van Groenland; On. 

 Banksii, van de Ethiopische zee; On. Bergii, van de kusten van Zuid- 

 Afrika; On. angulata, van Java, en anderen. 



Bij eene zeer kleine soort van de Moluksche en andere naburige zeeën, 

 Spirula Peronii, omsluiten de vinnen een aan het achtereinde van den romp 

 gelegen hoorntje, hetgeen de gestalte van eenen posthoorn heeft, en ook 

 zoo genoemd wordt; maar van binnen door tusschenscholten , die van eene 

 buis doorboord zijn, in kamers verdeeld is. Dit diertje is hoogst zeldzaam 

 in de verzamelingen, ofschoon men er zijn hoorntje dikwijls vindt. 



DE POELPEN. [OCTOPUS.) 



De Poelpen, in het Fransch poulpe (waarschijnlijk van poJype verbasterd), 

 hebben slechts acht armen, die van gelijke grootte, maar veelal aanzienlijk 

 verlengd en alleen van zuignapjes, maar niet van haakjes voorzien zijn. Hun 

 romp heeft nooit vinnen, de trechter nooit een klepvlies; en de mantel wordt 

 door twee hoornplaten ondersteund, die bij Argonauta echter ontbreken. 



