594 



virguiëa, van de Anlillischc eilanden , twee duim lang, is wil, met zwarle 

 en roode dwarsiijnen. 



Men heeft onder den naam van Achotinelln een twintigtal soorten van de 

 Sandwicli-eilandcn afgescheiden. Zij zijn levcndbarend ; haar huisje is loren- 

 of langwerpig kegelvormig en stomp aan het bovenste uileinde, de builonzoom 

 van den mond is verdikt, en de spil loopt in eenen krachligen , gcdraaiden 

 land uit. Hiertoe behoort Aciiatinella lilgubris, een duim lang, kegelvormig 

 en glanzig zwarlbruin. 



De Pop-hoorns. (Puj^a.) 



Deze kleine dieren (de mailluts der Franschen) welke men veelal aan boom- 

 slammen of in holle boomen aanheft, worden zoo genoemd, omdat hun huisje, 

 vooral ook door zijne veelal ctTen luuine kleur, 'eenige verwijderde over- 

 eenkomst met de poppen van kleine Uilvlinders heeft. Dit huisje is gewoonlijk 

 cylindrisch, of ook eivormig; de mond is halfcirkelvormig en meestal getand; 

 en de onderste voelers van het dier zijn niet zelden zeer kort of geheel on- 

 duidelijk. Men kent ongeveer honderd vijftig soorten van dit geslacht, van 

 welke de meesten in Zuid-Europa waargenomen worden. 



Eene der meest in het oog vallende is Pfipa uva van de Anlillische eilanden, 

 een duim lang, worstvormig, sterk overlangs geribd en wit van kleur. 



De Clausilia's. (ClausWia.) 



De Clausilia's hebben in gedaante, grootte en kleur van het huisje zoowel 

 als van het dier, veel overeenkomst met de Pupa's; maar de mond van het 

 huisje is onregelmatig, peervormig, dikwijls geplooid , getand of van dwars- 

 blaadjes voorzien, en men ontwaart op de spil aan de voorlaatste winding, 

 een op een elastiek sleellje bevestigd kalkschijfje, hetgeen, wanneer het 

 difr zich uitstrekt, ter zijde gedrukt wordt, terwijl het, wanneer zich het 

 dier in den hoorn Itrugirekt, de verrigting vervult van een deksel: van 

 daar do naam van Cbusilia. Het huisje is nagenoeg bij allen links gewonden. 

 Men kent ongeveer twee honderd soorten van dit geslacht. De meesten 

 worden in het zuid-oostelijke Europa aangetrotïan. Somuiigen zijn levcnd- 

 barend. 



Eene der gemeensten van Java is Clausilia javana , ruim één duim lang, 

 slank, en donkerbruin. 



De Siiccinea's. {Succinea.) 



Deze zeer kleine dieren hebben korte voelers, en het huisje is dun, naar 

 evenredigheid zeer klein, met eene zeer wijde opening, en slechts aan de 

 punt als een posthoornlje gewonden. Zij maken door haren kleinen, weinig 

 volkomen hoorn den overgang tot de naakte Slakken , en naderen door hare 

 levenswijze min of meer de Modderslakken. Hiertoe behooren Succinea urn- 

 plnbïa oipulris, de hoorn ongeveer zeven lijnen lang, ook bij ons zeer 

 gemeen langs de slooten , op waterplanten; Succ. {Vilrlna) pellüciila , op 

 den groad lusschen mos of afgevallene bladeren en ook op waterplanten, de 

 hoorn ongeveer drie lijnen lang. 



