598 



gewoonste soorlen is Vali:. pi&cinalis. — Hel huisje van Valv. crislüla is 

 nagenoeg scliijfvorniig en zoo klein als cenc erwt. 



DE ZEE-HOORNS. (OCEAISIDES.) 



Deze groole afdeeiing bevat de in zee, zelden in zoet water (Neritina, 

 Navicclla) levende, van tnin of moer vülkomene hoorns voorziene Voet- 

 slakken. Hare huisjes hebben meestal zeer dikke wandon. Zij zijn allen van 

 gescheidene sekse, en ademen door kamvcrmige kieuwen, welke in eene, 

 aan den nek gelegene, naar voren geopende, kieuwhulte liggen, waarin ook 

 de aars en de geslachlsopeningen uilkomen. De roede ligt meestal regis, 

 teruggeslagen in eene plooi van den mantel. De kop kan in de nekplooi van 

 den manlel teruggetrokken worden. De Zeehorens zijn in het algemeen niet 

 alleen krachtiger van maaksel dan de Land- en Zoetwalerhoorns, maar velen 

 zijn ook aanmerkelijk grooler, en sommigen bereiken eene geheel buiten- 

 gewone gestalte. Zij zijn over alle zeeën van der^ aardbol verbreid. 



Men kan deze dieren verdeden als volgt. 



DE SLEUF-HOORINS. [CERYCES.) 



De soorten dezer groote afdeeiing zijn kennelijk aan haar huisje, hetgeen 

 aan de opening bij de spil van eene insnede of eene kanaalvormige sleuf 

 voorzien is, welke in een korter of langer uitsteeksel overgaat, waarin de, 

 in diezelfde mate min of meer verlengde, buis der ademholte ligt. Bij velen 

 is een deksel aanwezig. 



De Stekel-hoorns. {Mürex.) 



Hel huisje dezer dieren is schroefvormig gedraaid ; van, op drie doorloopende 

 lengterijën geplaatste, stekels of knobbels voorzien, die veelal lot overlangsche 

 lijsten verbonden zijn; en het is van onderen in een regt, min of meer aan- 

 zienlijk uitsteeksel verlengd, waarin de sleuf of hel kanaal zich bevindt, 

 in welke zich de mond van de hoorn voortzet. Deze mond is rondachtig, of 

 min of meer langwer|iig; de spil is glad, en er is een hoornachtig deksel aan- 

 wezig. Men kent nagenoeg twee honderd soorten van dit geslacht. Demeeslen, 

 grootsten en fraaislen worden in de tropische zeeën aangetroffen. 



De twee beroemdsten der Middellandsche zee zijn do getakte snippenliop, 

 Murex brandaris en Alurex truticuliis , omdat de oude volkeren uit dezj 

 dieren de bij hun zoo beroemde purperkleur bereidden : gewoonlijk drie dnim 

 lang, de eerste rosachlig wit mei groote stekels; de tweede met knobbeltjes 

 en wil, met bruine d warsbanden. De grootste soort is Mitrex ramösus of 

 inflatus, met getakte stekels, uit de Molukschc zee, en die nagenoeg een 

 en een halven voel lengte bereikt. Murex coniütus uit diezelfde zee, is 

 knodsvormig met groote stekels, bruin en vier duim lang. 



