406 



groote soorten gebruikt worden, om snuifdoozen , punchlepels of sieraden vó. 

 te maken. 



Eonige der merkwaardigste soorten zijn : de dubbele argus, Cyprcea argus, 

 uit de Moliiksche zee, vier duim lang, paarsciiaclilig grijs, met twee on- 

 duidelijke, breede, witachtige dwarsljanden en vele kleine, bruine oog- 

 vlekken. Zeer zeldzaam is Cijprcea aurora van Nieuw-Zeeland, vier tot vijf 

 duim lang, eivormig, oranjerood, om den mond wit; en nog zeldzamer 

 Cyproia gultata, uit de Roode en Indische zee, bruinachtig geel, met 

 ronde witte vlekken. De grootste en gemeenste is de getijgerde hUphoorn, 

 Cyproia tigris, uit deMoluksche zee, met vele bruine tijgervlekken. Cyproia 

 mappa, de kaaphonrn genoemd, uit de Indische zee, is drie duim lang, 

 geelbruin, met bruin gemarmerd, door eene liciite streep over den rug in 

 tweeën gedeeld. 



Tot de Porceleinhoorns behoort ook de kauri {Cowri der Engelschen, ook 

 condagn genoemd), Cyprcea münêta , eene zeer kleine soort, die in de 

 Indische tot in de Moluksche zee voorkomt, en van Siam en Bengalen tot 

 door een groot gedeelte van Middel-Afrika als munt gebruikt wordt. 



De eihuorns , Ovüla, onderscheiden zich van de Porceleinhoorns slechts 

 daardoor, dat zij, slechts aan den rand, en niet tevens aan de zijde van 

 de zuil van tandachtige uitsteeksels voorzien zijn. Onder dezen behooren : 

 de witte porcelexnhoorn , Ov. oviformis, wit, grootte en gedaante eenigzins 

 als die van een groot kippenei. Bij de wevers-spoel, Ov.vulva, loopt de 

 hoorn aan weerszijde in eenen langen steel uit. 



DE TOL-HOORiSS. [TROCHJ.) 



Deze familie bevat de Zeehoorns, welke een schroefvormig gedraaid huisje, 

 met eene opening zonder sleuf, hebben. De meesten zijn van een deksel 

 voorzien. Men kan deze familie in de volgende geslachten verdeelen. 



De Tollen. {Trochus.) 



De Tollen hebben een min of meer kegelvormig huisje, hetgeen in zijnen 

 omtrek min of meer kantig is, en eene zamengedrukte, niet zelden ruit- 

 vormige opening heeft. De zuil is gekromd en steekt aan den grond veelal als 

 een knobbeltje uit. Het deksel is hoornachtig, kringvormig, en heeft talrijke 

 windingen. Men kent omstreeks twee honderd soorten van dit geslacht. Zij 

 worden in alle zeeën aangetroffen. Vele soorten dragen den naam van tulband. 



Hiertoe behoort de zonnehoorn , Trochus söldris , van de Indische zee, 

 drie duim in doorsnede, afgeplat, langs den mond met tandachtige uitsteek- 

 sels en vuilwit van kleur. Trochus triumphans , van Japan, met grootere 

 uitsteeksels, even als het rad van eene spoor, vaal purperkleurig. Trochus 

 maximus of nilothus , de bagijne-drol genoemd, uit de Roode en Indische 

 zee, vijf duim lang, wit met purperbruin gemarmerd. Trochus pyra?niddlis 

 of dentdtus, uit de Roode zee, is drie duim lang, kegelvormig en purper- 

 achtig paarsch van kleur. 



