410 



andere Slakken het geval is. Deze dieren hechten zich, gelijk de Schotel- 

 slakken, aan rotsen vast; kunnen echter hun lijf oprollen. Zij worden in 

 alle zeeën aangelroffen , en zijn vooral gemeen aan de kusten van Chile en 

 Peru. Men heeft gemeend meer dan tweehonderd soorten te moeten aanneinen. 

 Men heeft de zeer langwerpige soorten, wier schaal uit kleine, elkander niet 

 rakende stukken zamengesleld is, onder den naam van Cliilunella van de 

 overigen afgescheiden. 



Bij eene der grootste soorten , van meer dan een' halven voet lengte, Chiton 

 Stelleri, uit Kamtschalka, is de schaal zeer dun en geheel onder den 

 mantel verborgen. Chüon fpinosm , uit de Zuidzee, is aan weerszijde met 

 vele stekels bezet. Eene zeer fraaije soort van Chile is Chiton elecjans. 



Van de Chitonella's voeren wij aan Clnt. fasciata, uit de Zuidzee. 



De Zee-hazen. {Jphjsia.) 



Deze familie bevat de naakte, in de zee levende. Voetslakken, met eenen 

 langen hals, vier voelers en wier kieuwen op den rug, regts en van achteren, 

 onder eene schildachtige plooi van den mantel geplaatst zijn : dit zoogenaamde 

 schild bevat somtijds eene kleine, onvolkomene, dunne, hoorn- of kalk- 

 achtige schaal. 



Bij de eigenlijke Aplyaïa's vormt de huid aan weerszijde van het ligchaara 

 eenen vrijen, groeten, vleugelvormigen lap, die over den rug heengeslagen 

 kan worden. Er zijn vier voelers aanwezig; de oogen zijn vóór de bovenste 

 voelers geplaatst, en de voorste of lippenvoelers gelijken eenigzins op ooren ; 

 van daar de naam «zee-haas». De kieuwen hebben den vorm van zamenge- 

 slelde bladen, en liggen aan de regter-zijde van den rug. Bij gevaar geven 

 deze dieren, uit den rand van den mantel, een donker-violet vochl van zich. 

 Zij voeden zich met zeewier; hechten hunne eijeren aan lange draden, en 

 de schaal is bij de jongen, naar evenredigheid, veel sterker ontwikkeld dan 

 bij de ouden, en wel zoo sterk, dal zij zich daarin terugtrekken, en ze met 

 een deksel sluiten kunnen. De soorten van dit geslacht zijn zeer talrijk, 

 en velen bereiken vijf lot zes duim lengte. Hiertoe behooren : Aphjsia depi- 

 lans, donkerbruin met groote, blaauwachlig grijze vlekken ; Apl. punclata, 

 uil de Noordzee, groenachlig mei witachtige vlekken, en anderen. — Men 

 heeft onder den naam van Dolahella de soorten afgezonderd, welke kleinere 

 manlelvleugels, naar achteren geplaatste kieuwen, en eene kalkschaal hebben. 

 Deze soorten behooren in de zeeën der heele gewesten t' huis. In de Mo- 

 luksche zee vindt men Apl. {Dolahella) Riimphn : zes lot acht duim lang, 

 groenachlig met groote bruine vlekken, en de huid met talrijke getakte aan- 

 hangsels bij wijze van franjes. 



Bij anderen, Nolarchus, zijn de vleugelvormige lappen zoo met elkander 

 vereenigd , dal er tusschen hen slechts eene overlangsche spleet open blijft. 

 Hiertoe behoort iSot. punctatus , uil de Middellandsche zee. 



De Bulla-slakken. {Bullcea.) 



Deze familie bevat de naakte , in de zee levende , Voetslakken , met kieuwen 

 zoo als de Aplysia's, maar wier voelers bij velen geheel en al ontbreken of 



