427 



vallen , na nog cenigen lijd lusschen de schelpen vertoefd Ie hebben , verschei- 

 denen onderling door een kleverig vocht vereenigd , als druppels in het water, 

 waar zij zich vasthechten. Zij groeijen in den beginne spoedig, zijn echter 

 eerst anderhalf jaor na hunne geboorte genoegzaam volwassen om verzonden 

 te worden. De Oester bereikt eenen leeftijd van tien jaren, en groeit jaarlijks 

 slechts van de maanden April tol September. — De soort van de Atlantische 

 kusten van Noord-Amerika , Ostrea virginidna , is zeer langwerpig van vorm» 

 maar nog eens zoo groot als onze grootste Oesters. — Bij eene soort uil de 

 Moluksche zee, de hanekam, Ostrea crisla galli , is de schaal een weinig 

 eivormig, paarsch van kleur en van hoekige plooijcn voorzien, welke langs 

 den rand als een zestal groote hoekige tanden uitsteken. 



De Koek-oesters. (Placüna.) 



Bij de Koek-oesters, van welke men slechts de schelpen zonder de dieren 

 van drie of vier in de Indische en Chinesische zee levende soorten kent, is 

 de schaal plat, niet vastzittende, en van een' slot voorzien, hetgeen in de 

 eene schaal uit twee lijstjes, in de andere uit twee daarin passende, voren 

 bestaat. De voet is klein. 



De meest bekende soorten zijn de Poolsche sabel, Placuna sella : zadel- 

 vormig gekromd, paarschachtig, met koperachligen weerschijn, en de Iranspa- 

 rant, Plac. placenta, rondachtig, plat, witachtig met fijne lengtestreepjes. 



De Anomia's. {Anomia.) 



Zij hebben ongelijke dunne schalen, van welke de platte, onderste en 

 kleinere, bij de punt van een gat of eene insnede voorzien is, uit welke een 

 spier ie voorschijn komt, waarmede zich het dier aan andere ligchamen vast- 

 hecht, waarbij deze spier eene kalklaag afscheidt. De voet is klein. Men kent 

 van dit geslacht, hetgeen in alle zeeën schijnt voor te komen, een twinliglal, 

 onderling zeer verwante soorten. 



Eene der gemeenste, Anoynia ephippium, nagenoeg Iwee duim in raiddellijn, 

 en eenigzins spherisch driehoekig, is roodachtig wil van kleur, en bewoont 

 de Middellandsche en Atlantische zeeën. — De uijenschil, An. cepa, uit die- 

 zelfde zeeën, is kleiner, minder afgeplat, en paarschachtig van kleur. 



DE KAM-SCHELPEN. [PECTÏJVES.) 



De schalen dezer dieren zijn geheel of tamelijk regelmatig; beide gelijk- 

 vormig en alsdan vrij , of ongelijkvormig en de eene alsdan vastzittend of 

 door baarddraden vastgehecht; stevig, maar zonder blaadjes; dikwijls met 

 straalvormig uitloopende ribben, en niet zelden , aan weerszijde van den rand 

 van hel slot, van een uitsteeksel {oor genoemd) voorzien, en met of zonder 

 landen. Hel dier heeft de lappen van den mantel volledig gescheiden, en 

 de dikke rand van den mantel is van talrijke voelerachtige draadjes en dikwijls 

 van oogen voorzien. De voet is klein, maar duidelijk. Deze dieren worden 

 in de zeeën van alle gewesten aangetroffen. 



Zij worden in de volgende voornaamste geslachten verdeeld. 



