432 



Deze dieren graven zich mei hun voorgedeelle in den modder, terwijl het 

 achlergedeelle, uit hoofde van het ademen, naar boven gerigl is. Gedurende 

 den lijd der voorlteling ontwaart men de eijeren in de buitenste kieuwen, 

 alwaar zich de jongon ontwikkelen. Deze familie is even talrijk aan soorten 

 als aan voorwerpen. Zij zijn behulve in de Poollanden, over alle landen 

 verbreid, maar Noord-\merika brengt de meeste, grootste en krachtigste 

 soorten voort. 



Wij voeren de volgende voornaamste geslachten dezer familie aan. 



De Modder-schelpen. {AjioJoiita.) 



De Anodonta's, die men in het dagelijksche leven ririermosselen noemt, 

 hebben langwerpige of langwerpig eironde, dunne schalen, zonder cenige 

 tanden aan het slot, helgeen onder den band slechts van eenc stompe, gladde 

 lijst voorzien is. Bij de jongere voorwerpen is de achterzijde veelal verheven 

 als eene soort van kiel , die later wederom verdwijnt. Deze dieren houden 

 zich voornamelijk in staande wateren op. 



Eenige der gevvoonste soorten van ons wereldde'^l zijn Anodonta cygnéa, 

 tot een halven voet lang, zeer bol , eivormig. An. intermedui, is een weinig 

 kleiner, elliptisch eivormig, en geelgroen. De veenschelp , An. analina, 

 is olijfkleurig, met fijne concentrische streepjes. 



De Eivier-schelpen. {Unio.) 



De Unio's, vroeger ook Mija genoemd, hebben groote overeenkomst met 

 de Anodonta's, maar hare schalen zijn dikker en het slot is van landen voor- 

 zien. 



Bij de eigenlijke Unio's heeft het slot in iedere schaal van voren eenen 

 eenvoudigen of dubbelen, gekerfden tand, en van achteren in de eene schaal 

 eenen, in de andere twee bladachlige, met den rand evenwijdige tanden. 

 Men heeft ongeveer twee honderd soorten van dit geslacht afkomstig, uit alle 

 werelddeelen , beschreven. De vorm der schelp biedt, volgens de soorten, 

 groote verscheidenheden ; zij is bij de eenen eirond, bij anderen rondachtig, 

 bij nog anderen zeer smal en verlengd. Zij leven vooral in rivieren. — Eene 

 der gewoonste in ons werelddeel , de verw-sclielp , Uniopiclünim, is lang- 

 werpig eivormig, drie duim lang, en bruinachtig. — Unw tümidus, gemeen 

 in de groote rivieren van Noord-Duitschland, is dikker en veelal groen met 

 enkele bruine stralen, somlijds ook geheel bruin. — Bij sommige soorten, 

 Mnrtjnrilana of Alasuiodonta , is op de achterzijde slechts een eenvoudigen 

 zijland op de eene schaal aanwezig, die somtijds zelfs geheel ontbreekt. 

 Hiertoe behoort de rivier-panrlenschelp , Unio imtrcjorilifériis , welke niet 

 onaardige parelen levert. Zij is vier duim lang, twee breed en eenen dik, en 

 zwartaclitig van kleur. Zij wordt vooral in de beken en rivieren van berg- 

 achtige streken van Middel-Europa aangetroffen, en hare vangst, om parelen 

 Ie winnen, wordt op vele plaatsen geregeld uilgeoefend. Noord-Amerika en 

 voornamelijk de Mississippi met al zijne reusachtige armen, is bijzonder rijk 

 aan soorten van dit geslacht, en de meesten zijn builengewoon krachtig, en 



