457 



met allerlei kleine dieren; sommigen, zoo als de Bloedzuigers, zuigen het 

 bloed van allerlei hoogere dieren ; maar de meeste overigen leven van opgeloste 

 dierlijke en plantaardige zelfstandigheden. 



De verdeeling der Ringwormen in familien biedt groote moeijelijkheden aan 

 door de veelvuldige overgangsvormen, welke men bij deze dieren waarneemt, 

 en de veelvuldige wijzigingen, welke de verschillende werktuigen dikwijls 

 bij de soorten ondergaan. Velen zijn ook nog niet met de noodige naauw- 

 keurigheid onderzocht kunnen worden, vooral uit gebrek aan goed bewaarde 

 voorwerpen. 



Men kan intusschen voorloopig de volgende onderafdeelingen aannemen. 



DE RCPS-WORMEN. [NÉREÏDES.) 



Deze familie bevat alle in de zee, en meestal vrij, levende Ringwormen van 

 gescheidene sekse en met rood bloed; wier ligchaam duidelijke gordels ver- 

 toont; die aan weerszijde voorzien zijn van eene dubbele rij van voetstompjes, 

 welke weeke draden en regte borstels van allerlei vorm, en somtijds ook har- 

 dere stekels dragen; en uier huidbekleeding zeer stevig is. De volkoraenste 

 soorten dezer familie zijn tevens de volkoniensten van alle Wormen. Bij hen 

 is een duidelijk afgescheidene kop en twee oogen aanwezig, en deze is van 

 twee, somtijds ook meer, vleezige voelers voorzien; de mond is niet zelden 

 met zijdclingsche hoornachlige kaken gewapend, wier getal somtijds tot 

 negen klimt; men ontwaart uitwendige, veelal boomvorniige, kieuwen, welke 

 in twee rijen langs den rug geplaatst zijn; het zenuwstelsel is volkomen 

 duidelijk, en het vaatstelsel is zeer sterk ontwikkeld. Bij de minder ont- 

 wikkelde soorten is daarentegen geen afgescheidene kop aanwezig, de kaken, 

 oogen, de voelers en zelfs eigenlijke kieuwen ontbreken, en zij naderen in 

 hare gestalte de Pieren. 



Deze Wormen leven allen in de zee. De met kaken gewapende soorten 

 zijn zeer verslindend. De wijfjes omhullen hare eijeren met eene slijmerige 

 massa , en leggen ze aan waterplanten en steenen , of dragen ze met zich 

 rond. De jongen zijn in den beginne eirond, de kieuwen en voelers ontbreken, 

 en zij hebben eenen met trilhalrljes bezetten halskraag, en eenen diergelijkea 

 krans aan het einde van het lijf: deze werktuigen verdwijnen vervolgens 

 allengskens, terwijl daarentegen nieuwe gordels, en de overige uitwendige 

 deelen ontstaan. 



Men kan onder deze familie, welke bij de schrijvers de namen van Vagantia, 

 Erraniïa, Notobra7ichiata {les dorsibranches), en verscheidene anderen 

 draagt, de volgende geslachten brengen. 



De Euniceu. {Eunice.) 



Dit geslacht bevat soorten van eene zeer langwerpige gestalte, en nagenoeg 

 overal gelijke breedte, wier ligchaam derhalve min of meer lintvormig is, en 

 van welke sommigen , uil de zeeën der heete luchlslreken , eene buitengewone 

 lengte, somtijds vier tot vijf voel bereiken. Zij zijn voornamelijk gekenschetst 



ö8 



