468 



voornoemde liaakjes, geen andere aanhangsels. Bij eene andere, Thai. echi- 

 nürus. die bij vele schrijvers hel ondergeslachl Echiürns o{ Echinürui vormt, 

 is het einde van het ligchaam met eenige gordels van borslclljes gewapend. 

 Deze, in de Noordzee gemeene, soort bereikt eene lengte van eenen halven 

 voet en meer; de huid is vloeschkleurig, en schijnt hier en daar rood en 

 blaauw door; de borstels zijn geel. Gewond zijnde, trekt zich het ligchaam 

 zoo sterk zamen, dal het waler mei geweld uil den mond spuit en de inge- 

 wanden verviilgens ook daaruit 'gedreven worden. Bij nog eene andere soort, 

 Thai. seutatus oï Slernaspis thulaasemoides, is hel ligchaam, zouwei van 

 voren als van achteren, mei verscheidene gordelsgewijze geplaatste rijën van 

 borslelljes gewapend. Zij bewoont de Middellandsche zee. 



Tol deze afdeeling schijnt ook eene soort uil de Noordzee, Priaiinius 

 caudütus , te behooren, die noch eenen voelerkrans noch haakjes aan den 

 slurp, noch borslelljes aan hel ligchaam heefl, maar wier ligchaam aan het 

 einde een eigenaardigen, welligl lol de ademhaling dienenden toestel bezit, 

 welke uil eenen weeken , van vele kleine voelcrachlige aanhangsels voorzieiien 

 draadvormigen steel beslaat. 



DE PIEREN. {LUMBRÏCÜS.} 



De Pieren zijn Wormen mei een langwerpig, rolrond, aan beide einden 

 afgerond of versmald uilloopend, ligobaam , zonder uitwendige werktuigen 

 voor de ademhaling ; hetwelk mei eene min of meer lederachtige, van dwars- 

 rimpcls of ringen voorziene huid bedekt is, en borslelljes, zonder pootslompjes, 

 draagt. De mond heeft noch aanhangsels, noch kaken. Hel darmkanaal is regl; 

 hel bloed veelal rood; en hel vaalslelsel beslaat voornamelijk uil twee, bngs 

 de buik- en ruglijn gelegene, vaten, welke door dwarslakjos verbonden zijn. 

 De oogen ontbreken gewoonlijk. Deze dieren zijn horma|ilirodielen , en de 

 openingen voor de geslachlswerkluigen liggen van voren aan de buikvlakte. 

 De jongen gelijken, reeds wanneer zij hel ei verlaten, op de ouders. 



De eiyenlijlie pieren hebben hel achtereinde van hel ligchaam afgerond ; 

 de borstels zijn op rijën geplaatst en de mond ligt een weinig naar on- 

 deren. M(>n ontwaart bij velen, gedurende den paringslijd , achter de gc- 

 slachlsopeningen , eene verdikking, ontstaan door de aldaar liggende, en in 

 dezen lijd 0j)zwellende klierzakjes. Zij leven onder den grond, aan vochtige 

 plaatsen, en graven lange galerijen, wier wanden zij mei hun slijm be- 

 kleeden, en zoo voor hel ineenstorten bewaren; sommige soorten vormen 

 volkomene buizen, waarin zij haar ligchaam verbergen. Het zijn naclildieren , 

 die luinaarde eten, ten einde zich van de daarin bevatle organische stof- 

 deeltjes te voeden. Onder deze afdeeling bchoorl onze (jewoiie pier oï aurd- 

 worm [Ie lombric, der liegenwurm) Lumbricusayncüln, gemeenlijk Lumbr. 

 terreslris genoemd, en andere verwante soorten. Hij is roodachtig van kleur, 

 van de lengte eener manshand, zoo dik als eene zware ganzejien, en met acht, 

 op de zijden en aan de ondervlakte geplaatste, rijën van borstels. Deze dieren 

 komen bij nacliltijd te voorschijn, paren den gcheolen zomer door, en leggen 

 hunne eijeren op kleine hoopjes. Zij worden, zoo als bekend is, veel als aas 



