475 



lelden buitengewoon lang en dun ligchaam, welks vooreinde bij sommigen 

 Irompvormig en mei haakjes gewapend is; eenen van voren of een weinig 

 naar achleren geplaatsten mond, die somtijds van kleine, weeke lepeltjes, 

 lippen of verhevenheden voorzien is; en een eenvoudig spijskanaal, hetgeen 

 van voren, bij eenigen , hoornen, min of meer tandachtige verhevenheden, 

 vertoont, en in eenen aars eindigt, die echter, zoo als het spijskanaal zelf, 

 bij sommigen (Gordïus, Furïa Medinensis) ontbreekt. Hunne huid is leder- 

 achtig en van dwarsrimpels voorzien, die echter verdwijnen, wanneer zij 

 veel water opgeslorpt heeft; zij zijn van gescheidene sekse, hebben sterk 

 ontwikkelde geslachtswerktuigen, en de kleinere mannetjes hebben veelal af- 

 zonderlijke paringswerktuigen of aanhangsels, waarmede zij de wijfjes bij 

 de paring vasthouden. Een vaatstelsel is alleen bij de hooger ontwikkelde 

 soorten, in den vorm van huidkanaien zonder wanden, aanwezig, en het 

 zenuwstelsel is zeer eenvoudig. Zij planten zich door eijeren voort. De meeslen 

 hebben geene gedaanteverwisseling. Men kan bij deze dieren de volgende 

 hoofdgeslachten onderscheiden. 



De slekelsmiitwormen, Echinorhijnchus, vormen een aan soorten rijk, 

 en in vele opzigten op zich zelf slaand geslacht, hetgeen veelal onder den 

 algemeenen naam van Acanthocephdla begrepen wordt. Zij hebben een élk, 

 rolvormig, van dwarsrimpels voorzien ligchaam, hetgeen van voren in eenen 

 tromp uitloopt, welken het dier in eene soort van zakvormige scheede kan 

 terugtrekken. Deze tromp is met verscheidene rijen van, naar achteren ge- 

 rigte, haakjes gewapend, waarmede zich deze wormen in de weefsels van 

 den darm of van andere deelen der dieren, waarin zij leven, vasthechten,, 

 of ze daarmede doorboren. De meesten worden bij Gewervelde dieren, vooral 

 bij Yisschen, ook Vogels en Zoogdieren, maar niet bij den Mensch, gevonden. — 

 De grootste soort, die somtijds meer dan eenen voel lang wordt, Echinor 

 rhynchus (figas, is geelachtig van kleur, en leeft in het darmkanaal van het 

 wilde en tamme zwijn ; zij wordt ook bij het gewone navelzwijn van Zuid- 

 Amerika (Dicotyles torquatus) aangetroifen. Het ligchaam van het kleine man- 

 netje is van achteren stomp, dat van het wijfje loopt allengs puntig toe. Ech. 

 macracanllnis wordt bij den Goudplevier, Ech. hcErnca bij Kikvorschen en 

 Padden , Ech. claviceps bij Forellen , Vorens en allerlei andere Karpersoorten 

 aangetroffen. 



Eenige soorten, Cheiracanthus, zijn mei doorntjes gewapend, die aan 

 hel voorgedeelte van het lijf handvormig, aan het middelgedeelte eenvoudig 

 zijn, en verder naar achteren verdwijnen. Dit zijn Cheir. robiislus, uit de 

 wilde Kat, den Poema en Tijger, en Cheir. gradlis, uit eenen grooten 

 Braziliaanschen riviervisch (Vastres). 



Anderen hebben eenen ronden of driehoekigen zuigmond; men ontwaart, 

 bij de mannetjes, aan het einde van den staart, eene soort van blaasachtige 

 aanzwelling, uit welke de enkelvoudige of dubbele roede te voorschijn treedt, 

 en velen zijn rood van kleur. Onder dezen behoort Slroncjrjlus g^igas, die 

 somtijds tot twee voet lengte bereikt, in de nieren van hel Zwijn en , ofschoon 

 zeer zeldzaam, ook in die van den Mensch voorkomt, deze werktuigen meestal 

 vernielt, en hierdoor de oorzaak van den dood is van het voorwerp, waarin 

 hij leeft. Eene andere soort, Strong. quadridenldlus , komt in Italië, Egypte 



