i82 



scheiJcn. Het gebeurt somtijds dal deze blazen gcene koppen bevatten, eti 

 in dit geval worden zij Acephnlorijsten genoemd. Men heeft ook de zooge- 

 naamde Htjdatiden, die in het geheel geene dieren zijn, voor Biaaswormen 

 aangezien. — Eindelijk behoort misschien onder de onvolkomeno Linlworrnen 

 de CanjnpfnjIliEus mulahllm, dien men in de ingewanden van velen onzer 

 Karperachlige visschon vindt, en die uit een van voren verbreed, en hier 

 van fraiijes en eene dwarsgroef voorzien ligchaam zonder eenen eigenlijken 

 kop beslaat, hetgeen slechts één mam elijk en één vrouwelijk geslachls- 

 werktuig bevat: sommigen zijn van meening, dal deze zoogenaamde worm 

 te beschouwen is als een enkel vroegtijdig afgescheurd lid van eenen Lint- 

 worm , hetwelk zich vervolgens zelfstandig maar afwijkend ontwikkeld heeft. 



Men geeft den naam van T(üri1a meer in het bijzonder aan de soorten, 

 wier zoogenaamde kop van vier znignapjes voorzien is, lusschen welke veelal 

 eene soort van korten, gemeenlijk mei haakjes gewapenden, tromp uitsteekt, 

 ïlunne eijerslokken zijn veelvuldig getakt, en de openingen voor de goslachls- 

 deelen komen aan de zijde der leden uit. Onder deze behooren de lastigslen 

 en gevaarlijkslen van alle Lintwormen, omdat hun kop, door zijne haakjes 

 en zuignapjfs zich leer sterk kan vasthechten, en zeer moeijelijk loslaat of 

 te verdrijven is. Do voor den .Mensch nadeeligste soort is Tienia solium . 

 in het Fransch ver solitaire genoemd, naar de verkeerde meening, dat een 

 mensch altijd slechts éénen worm van deze soort zou herbergen. De kop en hel 

 voorgedetlle van het dier zijn niet dikker dan een dun louwlje, en de volkomene 

 geledingen zijn omstreeks een-derden duim breed, en even lang of langer. 

 Deze soort leeft in den dunnen darm van den Mensch, en het is bijkans 

 uitsluitend de eenige soort van Lintworm , welke in ons land , in Duilschland 

 en Groot-fkillatije roorkomt; zij wordl in Frankrijk te gd-jk mei Itolhrio- 

 cephalus gevonden, werd echter ook in Rusland, de Levai.t, verscheidene 

 streken vsn Afrika, Porlni;al en Brazilië waargenomen. De blaaswormvorm 

 van deze soort wordt voornamelijk bij Zwijnen in de spieren, het celweefsel 

 in het algemeen en zelfs in de hersenen en hel oog aangetrolT.'n. Eenige 

 soorten met zeer breede en buitengewoon kurte leden , van welke de voorsten 

 nagenoeg even brerd rijn als de volgenden, leven in het Paard: dit zijn 

 T(Bma perfulidla en TiEnia plicala, de laatste met eenen zeer grooten kop. 

 Bij den Hond \indl men Tirnin serratn , wier blaaswormvorm, vroeger als 

 eigene soort onder den naam van Cyslicercux pisiformis aangevoerd, in 

 den Haas en het Kunijn aangolrolfen wordt. De Lintworm der Kat, Tiunin 

 crassicolhs , komt als blaaswormvorm (vroeger Cyslicercus fasciotüris ge- 

 noemd) in de Muis voor. 



Bij andere soorten, Dothriuccplidlus of ook Dibolhrtjum genoemd, is de 

 kop in plaats van znignapjes, van eenvoudige groefjos , vier of vijf ten getale 

 voorzien. Deze wormen worden, vooral in den onvolkomen slaat, veelal in 

 Visschen aangetroffen , in den volkomen slaat sommiiien ook bij Yogils, Zoog- 

 dieren en den Mensch. De soort van den Mensch, Bullir. lalus, onderscheidt 

 zich reeds op het eerste gezigt van Taenia solium, doordat de leden meer 

 dan een-derde korter zijn dan breed, en dal deze breedte ruim een' halven 

 duim bedraagt. Deze soort leeft in den dunngi darm , en is de gewone Lint- 

 worm in Zwitserland en in Rusland; koml met de Taenia lata in Frankrijk 



