501 



De Zee-leliën. (Pe/Uacrinus.) 



Zij zitten, het geheele leven dóór, hetzij rael eenen steel of met den beker 

 vast. Hiertoe behoort de gesteelde, hoogst zeldzame, Peniacrinus capiit- 

 medüsce, uit de West-Indische zee, eenige voeten hoog, de steel vijfhoekig 

 en op zekere afstanden , met kransen van gelede ranken omgeven. — Pent. 

 (Hoiopus) Rangii , uit diezelfde zee, zit met den kelk zelven vast, en heeft 

 slechts vier paar armen. 



DE ZEE-EGELS. (ECHINI.) 



De Zeeëgels hebben het ligchaam ingesloten in eene bolvormige of min of 

 meer afgeplatte harde kalkschaal, welke met vele kleine, op rijen geplaatste, 

 knobbeltjes bezet is, die als evenveel punten dienen ter inleding van beweegbare 

 stekels van allerlei gedaante en grootte. Deze schaal is zamengesteld uit een 

 onbegrijpelijk groot getal van kleine, door naden lot een onbeweegbaar geheel 

 aaneengpgroeide vijf- of zeshoekige' plaatjes, welke tien gordels, ieder van 

 twee rijen, vormen. Deze gordels zijn gewoonlijk afwisselend breeder en 

 smaller. De smallere zijn van twee rijen van kleine gaatjes (nmbiilacra) 

 voorzien, door welke de voelerljes naar builen treden : deze gaaljes loopen , 

 hetzij langs den geheelen omtrek van het dier, hetzij alleen op het bovenste 

 gedeelte, en zijn in dit laatste geval zoo gerangschikt, dat zij de gedaante 

 eener vijfbladige bloem iierinneren. De mond bevindt zich meestal in het 

 midden der ondervlakle van het ligchaam. Er is een aars aanwezig, maar 

 hij is, volgens de soorten, verschillend geplaatst. Het is vooral bij de Zeeëgels, 

 zoo als ook bij de Zeesterren, dal men , voornamelijk in de nabijheid van den 

 mond, de zoogenaamde kleplangen {Pedicellancs) aantreft: dit zijn kleine 

 uit drie of vier kleppen gevormde en op eenen langen beweegbaren steel 

 geplaatste tangetjes, welke gedurig open en digi kleppen, en tot het vangen 

 van de buit dienen. De mond van sommige Zeeëgels is ongewapend, maar bij 

 de meeslen is hij met vijf, een weinig gekromde tamelijk lange, staafvormige 

 tanden gewapend, wier punten van voren als in eenen vijfhoek zamenslooten : 

 zij rusten in een zamengestelden kegelvormigen toestel, uil verscheidene 

 kalkslukken beslaande en lantaarn van Aristoleles genoemd. 



De Zeeëgels voeden zich met zeewier en andere zceplanten, en waar- 

 schijnlijk ook van zeedieren. Hun spijskanaal is veelal met zand, schelpstukjes 

 enz. aangevuld. Zij leven op den grond der zee, waar zij kruipen duor zich 

 met hunne voelers afwisselend vast te zuigen en het ligchaam mei hunne 

 stekels te ondersteunen. Men heeft op verscheidene plaatsen, aan rotsplalen, 

 halfkogelvormige uithollingen in grooteren of kleineren getale en van ver-. 

 schillende grootte aangetroffen , in welke men deze dieren met hunne voetjes, 

 vastgehecht, zittende vindt. De grootte en vorm dezer uithollingen doet voor- 

 onderstellen, dat zij door de dieren zelve, welke ze bewonen, en wel door 

 middel van hunne scherpe als beileis werkende tanden gevormd worden. 



Men heeft bij deze familie de volgende hoofdgeslachten onderscheiden. 



