521 



De Sertularia's. (Serfidarïa.) 



Deze afdeeling beval soorten, welke in de zee leven, en hoornachlige, getakte 

 polypstokken, rael kelk- of kh.kvormige en niet zelden gestoelde cellen, 

 vormen, in welke zich de Polyp, wiens mond met eenen kring van talrijke 

 voelers omgeven is, kan toriigirekken. 



De polypstokken der ei(jeiilijke Sertularia's, hebben kelkvormige cellen 

 zonder of slechts met eenen zeer korten steel. Eenige der voornaamste soorten 

 uit de zeeën om Europa zijn: Serlularia abietlna, de polypstok tot een 

 halven voet lang, eenigzins gelijkende op een takje van eenen denneboom, 

 en de cellen op twee elkander tegenoverstaande rijen geplaatst; Sert. [Dy- 

 namenü)pumila, boompjes, een' duim lang, en slechts met eenige takjes, vor- 

 mende; Sert. {Antemiularin) anlennlna , de cellen op dwarsrijën geplaatst, 

 de polypstokken in menigte bij elkaar, lol vier duim hoog, maar ieder een 

 enkelen steel vormende; Seri. {Plumularh) plumu , ieder polypstokje van 

 omstreeks een duim hoogte en op eene veder of pen gelijkend ; Sert. {Plum.) 

 nnjrriophyllum , als <le voorgaande, maar veel grooter en uil de Middelland- 

 sche zee; Sert.{Laomedea) antlpathes, de polypstok een klein, nagenoeg zes 

 duim hoog boompje vormend, en de cellen met zeer koite sleeltjes. 



Men noemt Campantdnrta's de soorten , wier cellen klokvoruiig zijn en 

 aan het einde van eenen tamelijk langen en krachligen steel zitten, die zich 

 in den polypstok voortzet; deze is klein, en heeft de gedaante van een slam- 

 raelje met korte, maar veelal gevorkte zijtakjes. Eenige der voornaamste 

 soorten uil de zeeën om Europa zijn: Camp. geniciilata, het polypstokje 

 eenen duim hoog, en met ongevorkte zijtakken; Camp. dicliotóma, even 

 klein, maar de zijtakken veelal gevorkt; Camp. gelalinüsa, en Camp, of 

 Clylhia volubllis , de zijtakjes dooreengekronkeld. 



De Tubularia's. {Tubularia.) 



Hiertoe behooren do in de zee levende soorten, welke zelden naakt, maar 

 gewoonlijk van eenen hoorn-, vlies- of gcleiachtigen polypstok voorzien zijn, 

 die echter uil eenvoudige buizen beslaat. De Polypen van sommigen hebben 

 voelers van onderling verschillende groolte, die somtijds onregelmatig geplaatst 

 of ook aan hel einde bolvormig zijn. 



Bij de eigenlijke Tubularia's bestaat de polypstok uil kleine, hoornachlige 

 buizen, en er zijn tweeërlei voelers aanwezig, te weten, eene uitwendige rij 

 van lange, en een groot aantal van korte, om den mond geplaatste voelers. Onder 

 dezen behooren Tub. indivlsa oi calamüris , de polypstokken tol twee duim 

 hoog, de buizen niet zelden gekronkeld, maar grootendeels uil den alge- 

 meenen wortel des polypstoks komend; Tub. ramiJsa , de buizen als takken 

 om eenen stam geplaatst, en anderen, zoo als Tub. {Corymorplia) nulans. — 

 Bij anderen, zoo als Pennarm Cavolinii, uit de Middellandsche zee, is de 

 polypstok gelakt en de om den mond staande korte voelers zijn aan de punt 

 bolvormig. 



De Corïjne's, ook Syncoryne oï Slipiïla genoemd, hebben een klein aantal 

 gelijkvormige maar onregelmatig geplaatste voelers. Bij sommigen zijn deze 

 voelers aan het einde bolvormig, en de polypstok is vliesachtig. Hiertoe 



66 



