S55 



een lange vangdraad bevestigd is. De blaas is aan hel eone einde van 

 eene kleine opening voorzien , welke echter steeds door kringvezcls gesloten 

 is, en zich slechts bij drukking opent. Zij is overigens uit een dubbel vlies 

 zamengesteld en ligt steeds in eene horizontale rigling. De kam ligt in de 

 rust langs de blaas, als een lapvormigo zoom; opgerigt dient hij als zeil bij 

 het zwemmen. De vangdraden zijn niet gelakt, maar langs de eene zijde 

 van nelelknoppen voorzien; zamengelrokken, zijn zij spiraahormig opgerold. 

 Eenigc der armen zijn veel langer en krachtiger d;in de overigen. 



Deze dieren bewonen de zeeën der heete gewesten , gaan noordelijk lol in 

 de Roode zee en aan do .\zorische eilanden , schijnen echter niel in de iMiddel- 

 jandsche zee voor te komen. Men ziet haar, bij goed weder, langs de opper- 

 vlakte van hel water mei opgeriglen kan» zwemmen of, als het ware, zeilen, 

 en zij dragen derhalve bij de zeelieden ook allerlei benamingen, welke deze 

 eigenschap aanduiden, zoo als: bij-den-wtitd-zeiler, bezaantje, peiile 

 galèie, Portiajuese man-of-war. Bij slecht weder schijnen zij onder water 

 Ie vertoeven. Hunne kleur is een fraai blaauw, helgren aan de punten der 

 blaas of op den kam niel zelden in rood overgaat. Zij vangen met hare vang- 

 draden allerlei kleine zeediertjes, welke men somtijds in hare zuigpijpen 

 terugvindt. Deze diertjes worden bijna onmiddellijk bij de aanraking der 

 vangdraden gedood door de daaraan bevestigde netelorganen ; en ieder zee- 

 vaarder weet ook, dal deze draden op de huid een pijnlijk brandend gevoel 

 te weeg brengen, liij de zeer groule voorwerpen is de blaas zes tol acht duim 

 breed, en de groote vangdraden bereiken somtijds eene lengte van dertig voet. 



Men heeft gemeend, bij dit geslacht verscheidene soorten te moeten on- 

 derscheiden; maar deze werden zeer onvolledig gekenschetst, hetgeen ook 

 Diet Ie verwonderen is, daar de vorm der blaas van deze dieren, zoo als ook 

 het getal hunner aanhangsels met den leeftijd veelvuldige wijzigingen onder- 

 gaal. Men geeft gewoonlijk den naam van Physdliii pelüi/ica aan de Zee- 

 blazen, welke men in den zuidelijken Allanlischen Oceaan op den waterweg 

 naar Oosl-Indie, somtijds in aanzienlijken getale, op zee aantreft. 



De Blaas-kwallcn. {Physsophora.) 



De Blaaskwallen zijn gekenschetst door haren loodregten, min of meer 

 steelvormigen stam, die aan het boveneinde van eene kleine luchll)laas voor- 

 zien is, veelal ook in zijn verder verloop twee of meer rijen van zwem- 

 klokken heeft; en waaraan van onderen of insgelijks in zijn verder ver- 

 loop, zuigpijpen, armen en gelakte vangdraden bevestigd zijn. Bij sommigen 

 komen bij deze deelen ook nog dekstukken. Deze dieren leven in de zeeën 

 der heete gewesten , en worden zelfs in de Middellandsche zee vrij algemeen 

 aangetroffen. 



Bij sommige soorten is slechts ééne rij van zwemklokken aan weerszijde 

 van den schroefvormig gedraaiden, maar reglen en stijlvormigen slam aan- 

 wezig, en men ontwaart aan zijne onderzijde de slraalvormig ge[)laatsle 

 voelers, zuigpijpen en lange vangdraden. De dekstukken ontbreken. De stam 

 dezer dieren heeft omstreeks twee duim lengte; de armen zijn ecnen duim 

 en de voelers meer dan eeneu halven voet lang. De gewone soort, Pliyssophöra 



