542 



üla-purperachtige massa vormend. — Spongia {Halic.) tubiformis , uit de 

 West-Indische zee : eenen hollen, eenige duim ruimen en eenen voel en meer 

 langen cylinder vormend. — Spongia {Grantia) perfoliata, uit de zee om Au- 

 stralië, een tot twee voet lang, eenigzins knodsvormig, maar naar boven puntig 

 uitloopend: en bestaande uit eenen vingerdikken steel, die op het onderste 

 vierde gedeelte vrij, maar vervolgens in zijne geheele lengte door dwarsche, 

 ineenloopende schijven van eenige duimen middellijn omgeven wordt. — Spon- 

 gia {üalispongia) pluma, uit de zeeën van Australië ; van een builengewooa 

 fijn, leer en doorschijnend weefsel, ongeveer eenen voet lang en van ondcreu 

 in eenen steel uitloopend. — Spongia {Hal.) pala , uit diezelfde zee, vormt 

 eene waaijervormige schijf van ongeveer eenen voet middellijn. — Spongia 

 {Hol.) campana, uit de West-Indische zee, heeft de gedaante van eenen 

 halven tot eenen voel wijden, min of meer onregelmatigen beker zonder voet. 



Eene vooral om hare grootte en haren eigenaardigen vorm merkwaardige 

 soort is die, welke onze scheepslieden van tijd tot tijd uit de zee van Achter- 

 Indië medebrengen , en die bij hen onder den naam van Neptunus-beker 

 bekend is. Deze soort, welke men derhalve Spongia {Poterion) Nepluni 

 kan noemen, heeft de gedaante van eenen ongeveer vier voet hoogen , regtop- 

 staanden trechter, die aan den bovenrand twee tot drie voet in middellijn 

 heeft, wiens steel echter geheel massief is. Zij zit met het ondereinde van 

 dezen steel aan den grond der zee vast, zoo als de veelal daaraan gegroeide 

 koralen en andere zeedieren bewijzen. De wanden van den trechter zijn 

 ongeveer eenen duim dik, van vele kleine ronde gaten doorboord, van buiten 

 echter aan de meeste plaalsen door eene minder poreuse korst overtrokken. 



Wij willen hier nog gewag maken van een, in de Japansche zee, voor- 

 komend raadselachtig natiiurvoortbrengsel, hetgeen aan de plaats zelve naauw- 

 keurig dient bestudeerd te worden , alvorens men zich een juist begrip daarvan 

 zal kunnen vormen. Het wordt /7//o/ome«a se^acea genoemd. Het, zoo het 

 schijnt, onderste gedeelte bestaat uit eene vuistgroole of kleinere, min of 

 meer eironde, grijsachlig witle spons van een los weefsel. Uil het midden 

 van deze spons komt aan het boveneinde, een bundel, van een pink dik of 

 dunner en gewoonlijk een en eenen halven voet lang, van harde maar elastische 

 draden te voorschijn, die, aan zijn ondergedeelte, overtrokken is door eene 

 bruingrijze korst, waarop eene menigte wratjes, hoogstens zoo groot als 

 kleine doperwten zitten, die de gedaante hebben van kleine zamengetrok- 

 kene Aclinia's zonder voelers. Voornoemde elastische draden zijn eenigzins 

 spiraalvormig gedraaid en fraai glanzig wit, zoo dik als paardehair, maar 

 het gedeelte, hetgeen in de eigenlijke spons zit, is veelal minder hard en 

 dik, en doet aan asbest denken. De vezels van de spons vereenigen zich 

 aan haar boveneinde innig met de korst, welke de draden der zuil bekleedt. 

 Desniettegenstaande wordt men , om de verschillende heterogene bestand- 

 deelen van dil geheele naluurvoortbrengsel, tot de vraag genoopt, of de Spons 

 inderdaad moet beschouwd worden als wezentlijk te behooren tot den bundel 

 draden met zijne korst en bare polypachtige uitsteeksels. 



