snnt obliquo, ut musculas hic, valvac sinistrae conversus, superficie sulcum continente des- 

 tram spectet. Byssus es auricula majore elongata esit. 



In musc. linguaeformi sulcus est profundus, limbis simplicibus, tanquam scalpello inci- 

 sus, qui e cavo byssifero adscendit, et ubi dimidiam musculi longitudinem superavit, fine sim- 

 plicissimo desinit. Ibi musculus coarctatus est, et iterum inflatus in globulum appendicula- 

 rem escurrit. Is fissura simili longitudinali perbrevi inciditur, cruae deorsum coarctata in 

 canaliculum abire videtur. Limbi fissurae striis longitudinalibus tenerrimis sed bene expressis 

 sculpti sunt. — Cavum byssiferum sulcos angustos et profundos contioet, et longe inter 

 crura musc. linguaeformis descendit. 



Radis byssi lamellis tencrrimis parallelibus subrectis constituitur, quae euudem in trunco 

 cursum servant. Truncus brevis pyramidalis vaginis lasis circumdatur, quae tam facile quam 

 in tridacna supine detrabi possunt, et sicut in myt. eduli in substantiam lamellosam trans- 

 eunt. Fila, in quae excurrunt, complanata sunt, tenuia, secundum longitudinem striata, su- 

 perne apicc dilatato afGsa. Color lamellarum albus est, corticis sordide luleus. 



b. Byssus filanienlis nallis. 



6. Arcae barbatae Linn. 



Musc. linguaeformis quamquam sicut pes gastcropodorum medio secundum longitudinem 

 complicatus est, tamen sulcum illum profundum, in generibus prioribus descriptum, non osten- 

 dit. — Cavum byssiferum aditu tam amplo patet, ut cavi vix nomen mereatur. Medio 

 discus est carnosus, a latcribus compressus, anceps, versus peripheriam declivis, a quo sulci, 

 quorum forma e radicis descriptione depromatur, fere radiatiin cxcurrunt. 



Byssus haec truncum crassum ancipitem conslituit absque filamentis ullis. Apicem ver- 

 sus mole increscit; basis, quae radicem refert, lamina tenerrima alba constituitur, quae zic- 

 zacforme complicata circa baseos peripheriam repit f. 10. 11 r. Plicae basi rotundata a sul- 

 cis cavi byssiferi excipiuntur. Peripheria lamellae illius radicalis, quo altius in tiunco ad- 

 scendit, eo magis angustatur o, ut pyramidis referat figuram, basi supra descripta et parie- 

 tibus ziczacforrue complicatis. Una cum peripheria magniludo plicarum decrescit. Apex py- 

 ramidis a reclinatus est, ut latus anterius convexum sit, posterius concavum. 



Pyramis materia per slrata deposita c involvitur. In sectione transversa, quam cum 

 basi pyramidis parallelam prope radicem institui, strata circa deccm c numeravi, quorum pri- 

 mum apicem plicae iinplet, secundum partem inferiorem et sic porro. Simul ac plica fere 

 impleta est, strata conlinua praetereunt, et sinu facto aditum ad plicas inspiciunt. Nunquam 

 in lamcllam illam albam r transeunt aut cum ca confunduntur. Haec strata in truncum ad- 

 scendunt ct apicem pyramidis longe excedunt, qui dimidiam trunci altitudinem non assequi- 

 tur; intcriora in apicem pyramidis iucidunt, exleriora ad basin usque descendunt. Res at- 

 tentionis digna est, quod strata pleraque pyramidem non circumdant, et carinam trunci, a 

 musc. liuguaeformi aversam, non alliogunt. Ouoniam apex pyramidis insuper reclinatus est, 

 post eum a vix unum alterumve stratum ccrncs. Hoc primo intuitu byssi integri et in se- 

 ctione perpendiculari per carinas trunci instituta luculenter apparct. Pyramis intus cxcavata 

 est, quia stratis tantum involvitur; bysso igitur erepla a basi iuspici putest. Superne strata 



