11 



Sulcus longitudinalis suelo more in cavum byssiferum descendit, et supcrne sub apico mu- 

 sculi rimula transversa finitur. — Cavum byssifcrum, loco analogo situm, sulcos sive reces- 

 sds quatuor continet, quorum bini in crure musc. relractoris admodum crassi fere ad testani 

 usque descendunt. Sulcus musc linguaeformis in adilu ad cavum byssif. dilalatur, et tres 

 peninsulas includens quadripartilur, quae partes in recessus byssiferos pergunt. In speciminc, 

 spiritu vini contracto, sulcos minutissimos ullra pollicem in rccessns cavi byssiferi perseqni 

 potui. Ulrimque stria albida stipantur, quae foisan coutinuatio glandulac byssiparae est. 



E fundo sulcorum cavi byssiferi fasciculus filorum minutissimorum, paulum undulatus 

 (in specimine in spiritu vini asservato) adscendit (radiculae). Fila includuntur et continen- 

 tur materia pellucida, quae in fundo sulcorum, ubi fila tenuiora sunt, melius distinguitur. 

 Sunt diaphana colore nulio, in sectione transversa circularia. Crassitie incrcscente in aditum 

 ad cavnm byssifcrum adscendunt, flavescunt et in sectionc transversa ovalia apparent. Tum 

 quaterna coeunt, et in filum simplex crassius pergunt, quod e tcsla procedit. Ubi radiculae 

 se conjungunt, tota byssus tam implicala et contorta est, ut filum singulum per congeriem 

 persequi non potuerim. Ut tamen intelligerem, utrum radiculae in filum extcinum confluen- 

 tes cx codem sulco procedant, nec ne, filum evulsum aquae immersi, quo in situm natura- 

 lem rcdire posset. Ibi radiculae semper divergunt, unde concludi potcst, in diversos sulcos 

 eas discedcre. — Fila externa, colorc pulchre castanco et nitore insigni, sat longa et graci- 

 lia sunt, ut panni et digitabula ex iis texantur, ucde byssus haec satis innotuit. Fornia 

 sunt comprcssa ancipitc; versus apicem paulo debiliora fiuut. Apcx incrassatus orbiculo eleganti 

 corporibus externis adnectitur. — Fili crassities secundum diametrum majorem est sub or- 

 culo 18,000, medio 14,000, ubi radiculac disccdunt 29,000; radiculac propc filum 10,000, in- 

 fcrne dccrcscit ad 2,000 lin. Par. 



Tichogonia byssum comparans. 

 Tichogonia byssum factura musc. linguaeformcm primum longissime porrigit, corpora 

 vicina tactu explorans. Quae si minus convcniunt, lcnte et moleste procedit, pedc dcbili 

 onus corporis gercns. Locum idoneum nacta linguam intra testam rcducit, post aliquod 

 tempus lente exserit, copori externo imponit, et quietam aut leni sub motu paulisper ap- 

 priniit. Lingua magis magisque retracta, filum byssinum album apparel, ct opus in loco vi- 

 ciuo continuatur. Hoc aliquolies in tichogoniis junioribus vespcitino et nocturno temporc 

 observavi; adultae cnim pigenimac sunt. Simili modo rem in mytilo eduli observavit 

 Reaumur *), qui in eo bene mecum convenit, quod filum byssinum novissimum radici sem- 

 per sit proximum sive infiinum. 



De byssi natura atque indolc. 



I. Fila et purtes in quas transeunt, vaginae vel slrata et radiculae, cjusdem sunt 

 indolis, quia microscopium pcrfectissimam continuitalcm ostendit. Nonnunquam coloris est 

 differentia (cf. supra mcleagriuam nro. 9) quae a diversa partium crassitie, ct eo dependct. 



*) Histoire de 1'Academie royale des Sciences. Annee 1711. Paris 1714. 4. p. 115 sqq. 



