13 



3) Organum aliud non cst, quod pro matrice haberi queat. 



Byssas igitur physiologicc telac arancaruin aequiparanda est , a qua iu eo tantum dif- 

 fcil, quod alia matcria interjecla corpori adncrlitur. 



Formarum derivatio. 

 Sccretnm cavi byssiferi duplici ralione conjnnclionem cum materia byssina iniie 

 potest; aut eam involvit, aut ea involvitnr. In tichogonia pars Iamellarum obscura, in tri- 

 dacua librae, Iamella alba pyramidali* in arca malcria byssina involvitur. Iu mcleagrina 

 contra, piuna etc. materia ista byssuiu includit. llacc diffcrcntia potissimum dc forma sulci 

 musc. linguaeformis dependet, quam iu cavo byssifcro adipiscitur. 



I. Is enim in classe prima byssi (corticc donatae) dilatatur et deliquescit. Materia 

 byssina influens spatium inter truncum ct parictes cavi byssifcri occupans, sive chemica at- 

 tractione sive sphiuctcre cavi detruditur. et radicis purtes singulas (quippe sulcis distcntas) 

 involvens, in stratum tenue extenditur. 



Ita stratis novis accedeutibus et sccrelionc cavi byssiferi aucta. truncus byssi increscit 

 et profertur. Singulae radicis partes in aditu ad cavum sphincterc comprimunlur et cortice 

 imposito confinentur. Inde pars vaginarum iuferior, quae parles radicis singulas involvit, 

 inciuditur, et corticis partes internas constituit. Hoc pulcherrimc in sectione transvcrsa 

 tridacnae f. 3. apparct. Ejusmodi incrementum his probatur causis: 



1) Pars superior trunci byssini auimalis majoris, expleto defectu in ejus apice, totum 

 truncum speciminis junioris aequat eadem ratione ac cochleae gasteropodorum. 



2) Eaedem partes, sectione transvcrsa per truncum facta, in radice et in trunci parte 

 supcriore conspiciuntur, addita corticis parte. 



3) Secundum observationem Reaumur- ii in myt. eduli et meam in tichogonia fila rccen- 

 ter parata sempcr in imo trunco inserunlur. Sed cum non minus in parlibus supe- 

 rioribus fila videamus esse, eaque minora; has aliquando partes basiu trunci consti- 

 tuissc concludimus. Ex sola hac obscrvatione Reaumur, cui structura byssi prorsus 

 incognita erat, truucum pilorum modr» procrescerc suspicatus erat. 



4) Animalia ipsa byssum rcligaie nequeunt. Nam saepius, ubi aqua secessit, bysso 

 affixa exsiccant atque pereunt. Cum autem fila juniora sinl breviora, testamque 

 aiclius corpori externo affigaut; animal incremcnto auctum contra corpora exterua 

 cogerctur et fila rumpercntur, nisi truncus incresceret. 



Truncus pyramidis formam semper induit quae respectu altitudiuis aut basi angustissiuia 

 ad formam cylindricam accedit (myt. edul.), aut basi lata evideutior apparet (tichog.). Nam 

 cavum byssiferum increscit, et truncnm primum tenuem, tum crassiorem format. Etiam 

 forma pyramidis radicalis in arca inde derivanda cst. Quo igitur truncus celerius increscit, 

 eo propior formac cylindricac erit. Apex propterea destructus esse solct, qnia vetuslissima 

 trunci pars cst. — Plerumque truncus recurvus est, quia filamentis anticc affixis pars antc- 

 rior extenditur. Eadem cx causa apex pyramidis in arca recurvus est, faciesque auterior 

 convexa; strata enim, animal quae suspendunt, iu facie convexa inseruntur. 



II. In classe altera byssi sulcus musc. linguaeformis, ubi cavum byssif. iutravit, in sul- 



