tj4 



.sit socius ouiisolationun», 2 Cor, *. — Inruper sta- 

 tninius iit Jiii'nismodi sepeliendiim omnes Qonfratres 

 ad lociim defiincli personaliler conveniant arl Deo 

 (levotas exequias perageiwlas, Vigilias caru-rido, Mis- 

 sas ccMebraiido, et onmia juxta nostriim nfficiuni per- 

 .spqtii'iiflo, finalirer ejiisiiein {I«'furicti FraUis aniaian» 

 Deo (levotissinie eommerulando. 



Ignis vero Pargatoriiis eliamsi aeternus non 

 sit, iiiiro tarnen oruoiat modo. Nunquam enim lanta 

 poena in terra est i:iventa, licet Sancti Martyres du- 

 rissirna passi sunt tornienta. Tarnen cum animabus 

 ibi<lem degenlibus Elaemosynis, Orationibus, Missis, 

 aliisque bonis possumus suiFrag-ari ut putat 2 Machab. 

 12-, ubi di'itur: Sancta i^itur et salubris est cogi- 

 tatio pro defunctis exorare, ut a peccatis solvantur. 

 TJnde volumus et mandamus, quod in quaübet nostri 

 Decanalus ecclesia ipsorum defunclorum Frafrum septi- 

 tnns, tricesitiius et anniversariiis cum Miasa et re- 

 conimendatione publica perag^atur. Verum eliam si 

 esserit tales del'uncli laotae perfectiouis, ut hujtis- 

 modi nostro suiFragio non indig-erent, tarnen hoc 

 ipsum ad nostrorum oerveniret argumentum meri- 

 torum , juxta illud Psalini : Oratio mea in sinu meo 

 convertetejr. Unde Johannes Damascenus dixit : qui- 

 cunque pro animi salute agonizat, primum ipse sibi 

 prodest, deinde proximo. 



Ne ultra debituni in Mortuariis exigatur. 



Superius visum est, de oonditione et ordiue in noslra 

 Fraterniiate praecipere: nunc vero circa ecciesiarum 

 condilionem est providendum. Sicut enim quaedam sunt 

 Oblationes necessariae , ut Decimae ^ sie sunt etiam 

 quaedam oblationes volantariae. Verum ne eliam in 

 hujusmodi necessarius modus exigendi relinquatur: 

 permittimus; juxta antiquam ecciesiarum consuetudinem 



