319 



pro veritatis signo unus a^nus , vel una ovis , aut 

 porciis occidi et mactari debeat , ne neg'atio fieri 

 possit propter cruorem lalis animalis in tali loco, in 

 quo ipsa damna fuerinl per|>etrata, remanentem. Et 

 si tarn magna damna exstiierint irrogata, quod re- 

 ceptum vadium tanti valoris non fuerit, exmnc pro 

 damnts hnjusmodi condigna recipi debeat satisfactio. 

 Ubi vero Valachi ipsi, vei alii quiounque tantae po- 

 tentiae fuerint, ut ab eis super hujusmodi damnis il- 

 latis condigna recipi non posset satisfaciio , extunc 

 tales damnificati juratos seniores ac universos inhabi- 

 tatorcs illius oppidi aut villae, ubi ipsa damna per- 

 petrata fuerunt, invocent pro auxilio. Si vero tales 

 ad id insufficientes et impotentes exstiierint, extunc 

 judices et totam communiratem illius sedis , in quo 

 damna perpeirata fuerunt irrogata, invocent. Si 

 autem tales judices et tota communios talis sedii tarn 

 impotentes fuerint, extunc dictos Saxones nostros 

 et universitatem eorum de dictis VII et II sedibus 

 Saxonicalibus pro succursu invocent et requirant, 

 qnibus mutuis et opportunis auxiliis in talibus sub- 

 venire teneantur. Ubi autem iidem Saxones nostri 

 ad talem violentiam reprimendam insufficientes et 

 viribus impotentes redderentur aliquo modo, extunc 

 iidem Saxones nostri Vayvodas vel Vicevayvodas 

 nostros Transsilvanienses pro tempore constitulos 

 pro talis modi succursu juxta contenta litterarum 

 nostrarum , si opportunum fuerit, debeanl invocare. 

 Praeterea ut nullus omnino hominum praenotata vadia, 

 vulgariter Schw^tzug (Schätzung) nuncupata per 

 vestium ablationem et eductionem recipere audeat. 

 Insuper ut nullus hominum in dictis VII et II sedi- 

 bus commorantium audeat Valachos pro custodibus 

 nocturnalibus aliquo modo conscrvare aut eisdem 

 mercedem aliquam dare et solvere sub poena solu- 

 tionis unius marcae argenti. Ceterum ut si aliqui 



9* 



