40 NOVA PLANTARUM GENERA 
ORD. VII. HEPTAGYNIA. 
GILIBERTIA. 
CAL, Perianthium septemdentatum , breve, superum, persistens. 
сок. Petala septem , ovata, patentia. 
STAM. Filamenta septem , subulata , erecta, longitudine petalorum ; 
Antherae cvatae. 
рїзт. Germen ovatum. гуй nulli. Stigmata septem , ovata, pa- 
tentia. 
PER. Capsula? ovata , loculamentis tot quot stigmata. 
SEM. solitaria , oblonga. 
CHARACTER DIFFERENTIALIS . 
Calyx septemdentatus . Corolla heptapetala . Germen ovatum . Capsulae locu- 
lamenta monosperma . 
OBSERVATIO. 1. Numerus fructificationis partium M udo Octonarius, га- 
пог novenarius. 
II. Fructum immaturum offendimus , et ideo quae ресс? пари sit, 
asserere nobis non licuit. 
Species unica. Arbor. 0 
Genus nuncupatum D. Фоат, „срок Gilibert , Chloride Lugdunensi , Plantis 
Lithuaniae, Flora Delphinali , aliisque operibus propriis editis, et Linnaea- 
nis ipso accurante recusis praeclare de Re Herbaria merito. 
EXPILIC.ICONIS VIII. GYLIBERTIA. 
т. Flos integer. 2. Calyæ cum pistillo. 3. Petala. 4. Stamina. 5. Germen a calyce liberum: 
6. Pericarpium. у. Pericarpium per medium sectum , loculameuta. ostendens. 8. Seu 
znina (*). 
(*) Нос Genus, et praecedens а Cavanil- 
lesio impugnantur, eo quod, ut ait, absque | 
ullo criterio sint constituta. Quum enim uni- 
са sit uniuscujusque praedicti generis species, 
nequit constanter in Гозата stigma pelta- 
tum , et septemfidum esse character generi- 
cus; nec in Са бета stigmata septem , dum 
numerus partium fructificationis est aliquando 
осгопан из, raro novenarius, ut t supra іп Ob- 
 svervat, dicitar. Аа haec reponit Ruizius , 
| numerum stigmatum , ceterarumque partium 
fructificationis in Gilibertia , nec non et laci- 
xiarum stigmatis in Tovaria parum , aut nihi 
interesse Botanici: sed ut omnibus Stiam под 
= 
w 
Botanicis , risidam Cavanillesianam críisim in- 
irmam esse , melius innotescat, addit idem 
Ruizius, nullum rationis momentum esse ad- 
versario contendenti ; quod, quia Genus uni» 
cam speciem notum habet, praeferri non de- 
bet ad characteris generici constructionem nu- 
merus communior ( atque adeo plus natu- 
ralis ) partium fructificationis numero indeter- | 
minato Petalorum , Staminum , Stigmatum etc. 
Omnibus quidem satis notum est , nullum esse 
characterem genericum optime constitutum , 
aut omnino firmum, nisi omnes Generis spe- 
cies detegantur, et cognoscantur. ОЬ ій enim | 
Botanicorum facile Princeps. Linnaeus statuit 
