PERUVIAN. ЕТ СНІТ ЕН $ 
29 
CHARACTER DIFFERENTIALIS , 
Calyx 7-partitus. Petala 7. Antherae biperforatae . Capsula 7-locularis, 7-valvis. 
OBsERVATIO. І. Numerus fructificationis, hujus Generis partium septenarius , 
et stamina septem alterna, breviora Genus Heptaudriae classis consti- 
tuunt; nos autem propter staminum numerum ad hanc retulimus. 
П. Differt hoc Genus а Befaria Linn. , cui valde affine, Calyce septem par- 
tito, Antheris poris duobus obliquis pollen effundentibus, et Capsula 
septemvalvi., 
Species duae. Frutices. 
Genus nuncupatum £x. D. Perro Acunna , et Malvar, Indiarum negotiorum 
Administro , qui nos , nostraque Regi optimo commendavit , et qua est 
ingenii acie, animi magnitudine, et aiacritate continuo operis editio- 
nem inchoari, et urgeri jussit. 
EXPLIU.IUONIS XII. ACUNNA. 
x. Flos integer. 2. Calyx. 3. Petalum. 4. Stamen longius. 3. Stamen brevius. 6. Ри. 
lum. 7. Capsula cum stylo, et stigmate. 
8. Capsula aperta receptacula continens. 9. Ses 
mina magnitudinis naturalis, 10. Semina aucta, rr, Кесерѓасиіа circum columnellam, 
xz. Columnella СУ). 
ORD ILTRIGYNIA 
A.ROI.S.I.O БОВ ОВ СА 
MAQUI 
seu Мапи; 
је 
ARISTOTELIA І HERITIER. FASC. И. P. зз. ТАВ. 16. 
CAL. Perianthium subcampanulatum , erectum , profunde quinque- 
fidum ; laciniis ovatis , acutis , deciduis , adpressis ; inferum , ba- 
si concava , persistenti. 
(*) Non alio innixus fundamento , quam eo 
quod in 11. Observ. docetur, quod Differt hoc 
Genus а Вејатга Linn. cui valde affine, etc. 
suam astruit impugnationem Cavanillesius , ut. 
saepe solet. Omissa enim praedicta d/ff'erentia, 
quae ibi notatur, sumit dumtaxat affinitatem : 
ех afhnitate videtur arguere identitatem: et 
ex supposita identitate definit tamquam ex tri- 
pode ommes praedictas „Асиппаз esse Species 
Generis Бе/ағіа de Lamarck. | 
Eum sic refellit Ruizius: Аш Befaria de 
Lamarck est eadem cum Linnaei Befaria; 
€ cujus inventor fuit D. Mutis Hispanus, et 
cujus non meminit Cavamillesius J; aut est 
Н» 
alia distincta? Si hoc ultimum , tunc erunt 
duo Genera sub eodem nomine Вејатга , quod 
in Botanica inauditum , Si primum , quum no- 
tae magis propriae Specierum Acunnae non 
bene Conveniant Zefariae Linnaei , зеп Muti- 
sii, quae jam ab omnibus Dotanicis est admissa, 
jure quidem meritoque distinctum aliud Genus, 
etsi affine, construi debebat , ut juxta Botanices 
regulas Genus „Асиппа constructum est, Quis 
tamen sit hujus Generis character differentia- 
Hs; е: praeterea. in quibus illud а Веуата 
vere differat, satis superque jam snpra di- 
ctux est. 
