РЕКТУТАМ. ЕТ CHILENS, 77 
pleta, et duo incompleta; per medium autem transversim secta divi- 
siones Octo exhibet , quatuor exteriores vacuas, interiores vero semini- 
feras. Demum Semina а basi receptaculi ad medium inserta sunt. 
Species unica. Herbacea. 
Genus 4 nobis, et cl. peregrinationum socio D. Fosepho Dombeyo detectum, 
dum simul Limae propinques colles explorabamus, atque in cjus de- 
bitum honorem a D. L'beritier evulgatum libenter retinemus, et saepius 
iterata plantae observatione in loco natali adjuti characterem reforma- 
mus, atque icone illustramus. Plures plantas ejusdem Dombey nomini 
nuncupatas in Europam reduces offendimus: sed Dombeyam D. de La- 
mark, quae Риш Molina, Pino de Chile vulgo , et Araucaria Әиз Gen. 
plant. pag. 413. inter Pimorum species collocandam esse censemus; 
quamvis eam dioicam. in. Montibus. Chilensibus constanter observavimus . 
Inter eas vero. Dombeyam L'berit. ad memoriam. cl. viri. posteris com- 
mendandam praetulimus , ес quod ceteris praecessit, et quod illam no- 
vum vere Genus esse propriis oDservationibus pro comperto habemus. 
EXPLIC.ICONIS XVII.DOMBEYXA. 
ль Flos integer. 2. Calyx., 3. Corolla antice visa. 4. Байет scissa pistillum, et stamina 
ostendens. $. Stamina, 6. Pistillum cum nectario. 7. Nectarium. 8. Саргша aperta. 
9. Capsula clausa. то. Pars dimidia capsulae transversim. sectae. тр. Фетипа, iz. Re 
сергаривиту cum. seminibus nonnullis C*).. 
(*) Arauearià enim Ша, С inquit Cavanil- 
lesius in suis contra Prodromum animadver- 
sionibus ), quam Ruizius inter pinorum Spe- 
eies collocandám credidit, Genus novum ve- 
re est , quod evincunt characteres a Lamarck, 
et Jussieu producti. Si autem. Araucaria ila 
да, quae іп Europa РотФеуа est appellata, 
Genus novum vere est; JJombeya igitur bu- 
jus Prodromi apud Cavanillesium erit super- 
vacanea, aut cjus nomen genericum in Boe 
tanica saltem immerito reproductum, 
` бей quid dicendum, si Araucaria Ша бе» 
nus novum vere поп sit, neque id convincant 
— characteres a Lamarck, et Jussieu producti, 
necsit solus Ruizius, qui inter pinorum 5ре- 
cies collocandam crediderit ? Credidit id Ра» 
vonius ejus socius, et Dombeyus eorum co- 
mes in peregrinationibus , qui omnes in mone 
tibusChilensibus eam constanter observaverunt: 
credidit cl. Molina, qui priusquam illis т 
eodem regno Ghilensi inter Araucanos eamdem 
diligenter examinavit, ac postea Bononiae de- 
scripsit, et proprissime Pinum Araucanam 
appellavit. € Sagg: sulla Stor. Nat. del Chi- 
4, 145.141. pag.182. у Естефан Guillelmus 
Glimezius, qui іп Brasilia eamdem іпзрехі, 
et pulcherrimam pinum nominavit: € Hist. 
Nat. Brasiliae, Lib. VIII. c.2. 3 credidit 
Joseph Sanchez mihi olim socius in Paraqua- 
тіз, qui eamdem vidit, ac Rayennae descripsit, 
et delineayit , C Paraguay Natural. Par. 2» 
lib. 2. с. 7. ) cùjus МИ. SS. et Icones apud 
me extant, ubi ait: Omnes fere Hispani 
in America hanc arborem merito Pinum ap- 
pellant ob omnimodam cum pinis europeis si- 
militudinem , ac proprietatem . Non ergo est 
solus Hnizius , qui draucariam , seu proprius 
„Атаисапат illam inter pinorum. species col- 
locandam crediderit... —— 
Addit praeterea Huizius, et suum adversae 
тіпті sic redarguit: Primi Araucar¿am illam 
in ejus loco natali vivam methodice observa- 
vimus Molina, Dombey, Pavon, сї ego + nos 
omnes juxta Botanices regulas , novimus , ас 
descripsimus , non tamquam Genus vere. по- 
vum, sed. ut pini-speciem : e contra Lamarck, 
С да Dombey am appellavit ) et Jussicu 
С qui Araucariam nominavit Э in Gallia, et 
in sicco exemplari. observavere ( quae ob- 
servationes, ut bene norunt Botanici fallacis- 
simae. sunt ) ; itaque quorum. observationibus 
ierit? ` 
