100 
NOVA PLANTARUM GENERA 
res novas plantas, et animalia descripsit, et ad Linnaei emet re- 
degit. 
EXPLIC. ICONIS XXIV. MOLIN A. 
т, Flos hermaph. integer. 2. ЕТозсщиз hermaph. 3. Corellula. 4. Anthea cum flamentis. 
5. Ры Шит. 6. Rudimenta seminum. 7. Flos femineus integer. 8. F'losculus femineus. 
5 = 9. Corolla. го. Pistillum. II. Semen., I2. Receptaculum. сит. calyce C. 
) Jure quidem meritoque praedicta planta 
e Molinse consecratur. Celebris enim hic 
Americanus, praeter Веди Chilensis Histo- 
riam Naturalem , et Civilem , quae ex itali- 
€o in praecipua Europae idiomata, Galliae 
scilicet, Germaniae, Angliae, et Hispaniae, 
magno quidem eruditorum plausu est conver- | 
5а, item Novi Orbis rarissima quaeque in 
Botanica , Mineralogia , et Zoologia methodice 
ordinare , atque in lucem pro ferre. molitur. 
Nec praedictae dedicationi obstare debet; ait 
Ruiz, Cin Resp. p. то.) qued аһа itidem 
americana planta a el. Cavanilles eidem Mo- 
linae, et sub ejusdem nomine sit nuncupata , 
et in Enciclopaed. Method. inter MaZpighias 
pervulzata. Hanc quippe Cavanillesii MoZi- 
nam Auctores nostri ex eorum in americana 
peregrinatione accuratis,et iteratis observa- 
tionibus haud esse Genus vere novum, se 
Banisteriae speciem, se clare cognovisse te- 
stantur . Дан eam rejicientes , seu potius 
ad Zanisteriam. amandantes, alteram Мой- 
сы 
nem, аг Genus novum vere sit, constituüe- 
те, tantumque nómen clarius inhoc Prodromo 
reddere , decreverunt. Id autem in editione 
Matritensi per oblivionem notatum поп аи, 
üt fatetur Ruiz Resp. р: 
Cavanillesio adeo displicuit, Мойтат a se 
мађ пат e gradu suo dejici, ut ex furtiva 
попа suam impugnationem , antequam Pros. 
dromus publicaretur , in publicam lucem edi- 
derit. Nos vero, transmissis multis, ejus dum- 
taxat argu menta hic afferemus. Ait igitur, 
quod sua Molina recedit а Батяета: Stylo 
unico, F'ilamentis novem. aequalibus, et de- 
simə duplo longiore , Са2усе eglanduloso , et 
pericarpio tetraptera... 
АА haec Ruizius replicat : x. quod fallitur 
Cavanillesius , dum vult suam Мобпат а 
ABanisteria recedere stylo unico, seu stig- 
mate simplici, quum ipsemet inferius dicat, 
гта scrotula , aut tres Fructus habere 
рите enim sciunt omnes Botanici, quod to- 
tidem sunt styli, sive stigmata, quot sunt . 
Fructus, Scrotula, aut Capsulae, ni natura 
errasse dicatur . Ast Cavanillesius , si unicum 
et non triplum: vidit stylum , causa esse 
tuit, vel quia in sicco ( et forsitan mutilo 
exemplari eam  obseryavit: quae observatio 
97 
valde fallax est ; aut quia plantam exa- 
minavit in Commersoniü Herbario, quod , 
ipsomet Cavanillesio testante, non erat aeque 
ac illud Souneratii perfectum, vel quacum- 
que alia ex causa . Auetores vero. Florae іп 
planta viva , et in ejus loco natali se constan- 
ter observasse, Мобпат СамаШпезн habere 
Stylos tres , erectos, subulatos , filamentis 
paulo longiores , etc. plaue notum faciunt. 
Repetit 2. Ruizius , iterum falli Cavanillesi- 
um, dum, reluctante natura , asserit , suam Мо- 
¿inam constare F'ilamentis novem aequalibus , 
et decimo duplo longiore. Potuit quidem, 
inquit Ruizius , decimum filamentum omnino 
per accidens in sicco exemplari duplo longius 
esse ; scilicet , aut quia flos erat monstruosus , 
aut quis ob compressionem ut siccaretur , fuerit 
decimum filamentum prolongatum . Constan- 
ter enim in planta viva se observasse iterum 
testatur Ruizius: Filamenta decem subula- 
та, plana, erecto patentia etc., nunquam ve- 
ro decimum duplo longius novem aequalibus . 
з. Cavanillesium sibi ; et naturae repugnare, 
dum suam Molinam describit calyce eglan- 
duloso , seu absque ulla glandula ; quum іп- 
ferins asserat , eidem esse £landulam carnap 
sam , et oblongam . Insuper docet Ruizius , 
in Cavanillesii Molina , seu viva Danisteria 
perpetuo observasse glandulas octo oblongas › 
binas sub singulis calycis laciniis : ( altera 
` exclusa ) : et huic obs ervationi abs dubio stan- 
dum est; maxime quum іп siccis specimini- 
bus , ut plurimum accidit, ob nonnullas cau- 
sas partes etiam essentiales plantarum non тая 
ro desint ; ut credendum est, vere defuisse cae- 
teras illius plantae glandulas in sicco ехеш- 
plari а Cavanillesio observato . 
Confutatis igitur characteribus гепетісіз, 
ob quos visum fuerat Cavanillesio , suam Мо- 
videtur, alteram "hujus Prodromi МоЁпат , 
quum Genus vere sit, esse а Dotanicis reci- 
piendam . 
Notat tandem Ruiz, С Resp» p. 15.) 
praeter Sonneratium , et Lamarckam , С qui 
Cavanillesii. Мойтат ad Banisteriam redu- 
xerunt ) , Schreberum quoque ( in Gen. Plant. 
Linn.) nullatenus sub Мойпас nomine mus 
merasse , 
