104 
NOVA PLANTARUM GENERA 
men magnitudinis naturalis . 8. FZosculus femineus auctus. 9. Idem latersliter con- 
spectus. ro. Semen femineum magnitudinis naturalis . тт. Receptaculum . C*5 
CLAS. XX. GYNANDRIA DIANDRIA. 
EKEODRIGUEZHLA. 
CAL. Spathae vagae: Spadix simplex . 
. Perianthium nullum. 
сок. resupinata: Pertala quatuor , lanceolata : duo exteriora carinata : 
inferius magis concavum. 
Местапит longitudine petalorum. Labium inferius inferne cornu- 
tum , usque ad medium canaliculatum ,trifidum : acinus laterali- 
bus parvis; intermedia maxima , bifida, medio rugosa. Labium 
superius cuneiforme , denticulis quatuor .- 
(*) , Ex planta, quam. MiZeriam nomi. 
» navi in primo Iconum volumine, И ermi- 
» fügam genus considera, Florae auctores 
` » asserentes е поп Milleriae species, ut mi- 
» nus recte sibi persuasit DD.Cavanilles, at mo: 
» те suo sine probatione relinquunt assertum . 
» Characteres exhibent, qui іп mea. descri- 
s ptione reperiuntur , illo excepto, quem còn- 
»tra Botanicorum consensum calycem com- 
Alter horum Ruizius С Resp. p. 22. ) поп 
it inficias Cavanillesii Mileriam in V'ermi- 
fugam esse ab ipsis traductam ; negat tamen 
characteres , qui іп Cavanıllesii descriptione 
reperiuntur, in Flora exhiberi. т. Quia Cava- 
nillesius suam Летать, etsi ad Synge- 
nesiam pertineat, in Ordine Polygamiae Ne- 
cessariae collocavit; auctores vero Flor. eo- 
rum l'ermifugam collocant in Ord. Polyga- 
miae Segregatae, cui absolute refertur , ac- 
cepto pro calyce communi Receptaculo, ubi 
Flores singulari, ас modo quidem extraneo 
reperiuntur sessiles. 2. Quia Cavanillesius sic 
eam describit. Calyæ tripartitus foliolis 
ovatis С loco laciniis ovatis ), etc. auctores 
vero Flor. sic eam describunt: Calyx рат- 
tialis 2-3-4-5 јдотиг, 2-3-4-5 рћу Пиз : fo- 
0148 oblongis , carinatis. 5. Quia apud 
Cavanillesium in Мета sunt Corollulae 
hermaphroditae , tubulosae; feminea emar- 
ginata; apud auctores vero Florae est Co. 
rolla propria Hermaphroditis infundibuli- 
Jormis; quinguefida . 4. Quia Cavanillesius 
ait, suae JMilleriae esse Semen oblongo-pun- 
сагит ; autores autem nostri affirmant , esse 
Vermifugae semina obovata subcuneiformia „ 
etc. etc. etc. Quae quidem , et ea quae in 
Observ. afferuntur, satis esse videntur, ut 
recte noscatur, Fermifugam non esse Maille- 
riae speciem , ut minus recte sibi persuasit 
D. Cavanilles ; atque ne dici possit, quod sine 
probatione auctores Flor. relinquunt assertum. 
Circa id autem , quod affert Cavanillesius , 
nempe quod auctores Flor. contra Botanico- 
rum consensum caly cem communem nominant, 
respondet Ruizius , Ср. 30. ) Calycem com- 
munem, vel potius Receptaculum, quod de- 
scribitur in charactere generico V ermifugae , 
non esse contra Botanicorum consensum , cum 
nunquam Botanici in contrarium consenserint , 
vel id negaverint. Нос antem constare vide- 
tur; nam inflorescentia lV'ermifugae utpote 
nova, exotica, singularis , ac distincta ab in- 
florescentia. Z'ourncfortiae , Heliotropii , et 
¿Harum plantarum , erat ipsis incognita . Cir- 
са rem autem incognitam пес est consensus, 
nec dissensus apud Philosophos . Igitur Ca- 
Рух communis Vermifugae nequit esse con- 
tra Botanicorum conscnsum. то addit с ibi- 
dem у Ruizius , quod potiori titulo potest He- 
ceptaculum V ermifugae Calyx communis по, 
minari, quam nominari CaZicem Involucrum 
foliola floralia [lores femineos suae Fran- 
зет ае continentes , и: Cavanillesius nomina» 
< 
~ 
Alia quidem plura contra hoc Genus oppo- 
nit Cavanilles, sed omnibus ac singulis satis 
superque occurrit Ruiz, Cin sua Resp. а рад. 
26. usque ad 51. inclusive) quae hic afferre 
non vacat., 
В 
