38 



§. i3. Niinc igitiir jam tantnm sumns lucrati, ut res 

 dcducta sir ad novani qiiidcm formulam integralem sed 

 nnllos logarithmes involventcm. Ilanc vcro fornuilara ad- 

 €0 ad rationalitatem perdLicere licebit statnendo i—f':=zii^, 

 tuin enim fict — i= — TZ-ûi^ ' atquc liinc nanciscemar 



quod intégrale, eu m a temiino t z=. o nsque ad t rz: i ex- 

 tendi debcbat ^ nunc cxtendi débet ab » m i usque ad 

 u rz: o. 



Permutatis igitur teiniiHis integralionis fiet : 



J 1 — u^ '•aduz:zz i-' ' 



quod intégrale jam certe per logarithmos et arcus circula- 

 res exprimera licet, sicque problemati proposito plane est 

 satisfactum. 



§. 14. Hujus formulae pars postcrior integrationem 



sponte admittit , cum sit j^—^zr^ ^^ '~ ^ {^ — O j ^^''• 



valor jam evancscit facto u zn o , at vero pro altero ter- 

 inino prodit infinitus ; pars prior integrata continct quo- 

 qiie taie membrum — t^(' — '0 » Q^-'od cum praece- 

 dente conjunctum dat — Z— "--. Cum ic;itur sit ^-^^— nr ;i, 

 ambo hacc riiembra junciim sumta piaebebunt ^-1 n y 

 omnes aiitein reliquae integralis partes habcbunt finitam 

 niagnitudinem; 



