69 



id qnaesivimiis punctnm , quod ubique aeqnaliter distet a 

 peripheria htijus circuli , manifcstum est hanc proprieta- 

 tcm non solum pioprio centro H hujus circuli convenire, 

 scd ctiam omnibus punctis H^ in recta H H.\ ad planum 

 circuli normaliser erccta, sumtis. Unde mirum non est si 

 calculus nobis innumerabilia puncta II exliibet in eadem 

 linea recta sita. 



§. 8. Cum autcm omnes istae rectae ïV Z pro radïïs 

 osculi nostrae curvae haberi nequeant, sed is solus quae- 

 sito satisfacit, qui ex ipso centro H circuli ad punctuni 

 Z ducitur , ex innumerabilibus valoribus pro r invcntis 

 eu m quaeri oportel , qui ipsi centro H conveniat. Facile 

 autem intelligitur istum valorem minimum esse inter om- 

 nes valores pro r inventes ; quamobrem haud difficile 

 erit eum per methodum maximo;um et minimorum eruere. 



5. 9. Quoniam aulem omnia illa puncta H'' ad unicum 

 nostrum punctum Z referuntur atque ex sola variabilitate 

 quantitalis / nascuntur, in hac minimi invcstigatione om- 

 nes quantitates x, y,i; p, qyp\ q\ pro constantibus sunt 

 habendae 3 ui'de cum valor pro r- inventus talem habeat 

 forma m : 



rr=:A— cB/-hC#" 

 ejus dilTercntiale nihilo aequale positum dat f ziz. ^- , qui 



