239 



m zz: oj — 2 e sin oj -f- 2 a (s — ï a) sin 2 (o 



— 2 a^ (ê — I a) sin 3 w 

 -f- 2 a' (e — I a), sin 4 w 



— 2 a-^ (e — I a) sin 5 ùj 

 -f- c[c. 



qua prmndo série anomalia nicdid per veram exliibctur. 



Aliciiii ejnsdem sciici^ dcmonstrationem dédit RolicW 

 (TV. Siipplemeniband der Beil. astron. Jahibiicher), qiiamvis 

 ncscio quo enore per candeni seriem probleraa inversum, 

 quod niLilto difTiciliiis est, non absque vipjjyooix se omniuni 

 primiim solvisse praefatus sit, ciiin tamen ne nostrum qui- 

 dcm problema primus absolvit, cujiis nimirum solutio jam 

 longe antea ab IlL Laplace (Mec. céleste Liv. II. N°. 16.). 

 data fuerat, 



§. 2. Simplicissima nostri problematis solutio habebi- 

 tur si valor quantitatis tg ^ , ope secundae aequationum 

 (I) in prima substitua tur. Invenitur autem per methoduni! 

 satis superque- notam ex aeqtiatione secunda: 



te z=: tiz 1- e to — d . (i — cos m) 



Anle oninia er^o quaerendi siint Vtjlores; quantitaluiHi 



1. PrO' quantitate prima. 

 PositO' bievitdtis- causa :; 



