6o5 



Novii Bcrthollcti doctiina, qn.ie primo intuilii siibver-, 

 tcre vidcb.itur iicccptJin hucusque fere omnibus theoiiam 

 affinitatem chemic.num mullos nacta est adversarios. Asser- 

 lionem ejus de non limitatis substantiarum conJLinctionibus 

 conciliari non posse piitaveiiint cum examinibus coipoiiun 

 natuia vel arte compositoriim , invanatas plerumque pro- 

 portiones pailiiim constiuitivarum ostendenlibiis. Existi- 

 inaverunt ciystallisationes aliasque ex cohaesione niolecu- 

 lariim oiiiindas conditiones , quas BerthoUet pro impedi- 

 raentis habiiit, quoininiis in qiiacunque propoitione formen- 

 lur connnbia, non esse caiissas peiegrinas actioni substan- 

 tiarum mutuae ad versantes, sed potius ipsariim ai'finitatum 

 elTectus. Contendunt ergo hodieque plurimi, conjunctiones 

 substantiarum chemicas saepissime ea ratione fieri, ut mutua 

 succédât saturatio, et aberrationes ab hac régula, quae in 

 salibus, imperfectis olim, hodie acidis aut haiicis appella- 

 tis, in sulphuretis quibusdam, in oxidis pluiium metallo- 

 rum e. s. p. obveniunt , ita semper esse definitas , iit in 

 unoquoque composito constantes reperiantur proportionum 

 termini, inter quos intermediae frustra quaerantur. Neque 

 vim hujus argumenti infringere censuerunt vulgarem ex- 

 perientiam de solutionibus corporiim, quae per gradus in- 

 definitos successive peraguntur , cum perhibeant sollicite 

 distingvenda esse talia phaenomena solutionum a phacno- 



