6i3 



quod indicaret niilluni fieri conjiincdonem nisi în unica 

 propoilione A: B. Aderit aiitein tiim demum universalis 

 harmonia le^is , cum efficerent qnaiititales SLibstantiae A 

 cum data B conjungendae termines sciiei AjiA,n'A,n^An*A 

 simulac qiiantitates substantiae B cum data A conJLingen- 

 dae repiaesentarentiir per B, n~'B, n~"' B, n~^ B^ n"'* B. 

 Commemoravit Berzelius ordincm progression is ariihmeticae, 

 qno se invicem sequi videntar quantitates acidi in salibus 

 pariterqne oxygenii in oxidis, non similiter convenire quan- 

 titatibus basiiim salinarum aut radicalkim in corporibus 

 oxidatis : qna observatione corroborata adluic esse videttir 

 hypothesis de pioportionibus gcometricis : apertum enim 

 est, termines progressionis geometricae ab unitate ascenden- 

 do non omnino deinceps numeratos ex. gr. i, «, «' non 

 adeo dilïerre a numeris in série arithmelica locatis , ac 

 differunt correspondentes termini i,n ', n ^. Sed quam- 

 vis hypothesis progressionum geometricarum eo <;ese com- 

 mendare videatur, quod proxime congiuat cum allatis oxi- 

 dationum plumbi, stanni et sulphuris phaenomenis, in ea- 

 dem tamen inculcanda persistere non audemus. Usquequo 

 enim minime disLinctam habemus cognitionem caussarura, 

 cur in nonnullis proportionibus libentius quam in quibus- 

 cunque aliis succédant conjunctiones chemicae substantia- 

 rum^ non suiïicere censeraus pauca hucusque instiuita ex- 



