DI G. I.UMBROSO. 53q 



III. 



Di un passo controverso di Lamprldio e del carallere 

 degli Alessandrini. 



Liniperatore Severo Alessandro arrossiva d'essere oriundo dalla Siria: 

 <( Syrum se dici nolebat sed a maioribus Romanum et stemma generis 

 depinxerat , quo ostendebatur, genus eius a Metellis descendere » (i). 

 scrive Lampridio ; e altrove : « Reprehensa sunt in Alexandro haec : quod 

 Syrus esse nolebat. . . quod se Magnum Alexandrum videri volebat. . . (2)». 

 — Quindi i satirici del tempo ad allungare e dilatare quell'origine: « Nostrum 

 regem quem Syi-um tetulit propago etc. » (3). 



Ora lo stesso Lampridio ha un paragrafo, a questo proposito, che 

 diede fastidio agli editori e commentatori degli Scriptores Historiae 

 Àugustae, ove dice d'Alessandro (e. 28): « volebat videvi originem de 

 Romano/ uni gente trahere, quia eum pudebat Sjrum dici, maxime 

 quod quodam tempore festo , ut solent, Antiochenses , Aegjptii, Alexan- 

 dvini, lacessiverant eum convitiolis , Sjrum archisjnagogum vocantes 

 et aì'chierea )) . — Cosi l'edizione parigina del 1620, con questo commento 

 di Salmasio : « Quare ' festo tempore ' ? An non poterant eum lacessere 

 alio tempore quam festo? deinde cur non dixit 'quodam die festo'? 

 Palatinus liber mendam aperit, at non ego emendationem, sic enim habet: 

 ' maxime quod quodam tempore, frusta ut solent Antiochenses, Aegjptii, 

 Alexandrini^ lacessitus erat com'iciolis ' . ita enim vetus liber, non ' laces- 

 siverant' . Fonasse totus ita locus legendus fuerit: 'maxime quod quodam 

 tempore a scurra, ut solent Antiochenses, Aegjptii, Alexandrini, laces- 

 situs erat com'iciolis, Sjruni archisjnagogum eum- vocante, et archierea, ' 

 aut mimarium scurram intelligit, aut aliquem de populo scurram. Sed eum 



(1) Ael. Lamprid. Alex. Sev. e. 44. 



(2) L. cil. e. 64. 



(3) L. cil. e. 38. 



