iiitìnitani piopo luaterijun explieent. sod ctiani qui cuni littc- 

 niriiiu latiuiiniin historia aptissiiue et necessario coliaeroant. Pro 

 certo oiiiiu liabemiis JittL^raruni historias non iis terniinis cir- 

 cnmscribendas esse, qiiibus singuioium sciiptoniiu tempora con- 

 tineaiitur, sed et doctriiiae subsidiis a praeteritorum teniporuin 

 memoria repetitis illustrandas et omnibus rebus enucleandas 

 > sse, quae demonstrent, quantum illorum opera apud posteros 

 ad mentes alendas animosque ad humanitatem infoniiandos va- 

 luerint. Xam, quemadmodum quae cogitamus. quae sentimus^ 

 aliqua ex parte cogitaverunt et senseiunt maiores nostri: sic 

 .'luiiibus manifestum esse debet, nihil vere, nibil certe, nihil 

 absolute de scriptoribus, quorum opera ad nos quasi hereditate 

 relieta pervenerint, existimari posse, nisi etiam consideres quae 

 tata, quas fortunae vicissitudines labentibus aetatibus adierint. 

 Ulne oritur recta illa et insta operum et scriptorum aestimatio ; 

 hinc tit ut humanae litterae ad illarum disriplinanim et artium 

 rationem revocari possint quae, perpetuis praeceptis ordinatae 

 et couclusae. non modo diligenter fundatae, verum etiam ac- 

 curate exstiuc.tae atque eleganter constitutae sint. lllud quoque 

 accedit, quod scriptorum latinorum aeque atque graecorum opera 

 lapsu tenìporis, ut satis superque constat, varia ratione in co- 

 dicibus manu scriptis corrupta ac depravata snnt; quorum alii 

 magni, alii minoris, alii minimi momenti et ponderis habentur 

 ad vera, certa, germana scriptorum verba penitus cognoscenda, 

 ad eoruni auctoritatem aut pravitatem definiendani et decla- 

 randam. Ex quo apparet quam clarum lumen litteris latinis 

 praetulerit librorum manu scriptorum investigatio atque invcntio, 

 quantopere denique assidua et diligens codicum collatio ad exem- 

 plaria latina a corruptelarum sordibus purganda atque in pri- 

 stinam sinceritatem restituenda profuerit. Sed in re compertis- 

 sima diutius commorari nolunuis. 



Eadeni ratione cum disciplina, de qua nunc certatur, etiam 

 historiam litterarum latinarum mediae, quae dicitur, aetatis 

 prorsus coniunctam et propemodum contextam esse eonten- 

 dimus. Quod nisi eo libro, quo Maximilianus Manitius litteras 

 latinas a lustiniani temporibus usque ad saeculum X p. Chr. n. 

 persecutus est {Geschkkle der lateinischen Literafur des Mittel- 

 alters. Erster Teil. Miinchen. 1911), si rerum compositionem, 

 ordinem, explanationem respicias, scriptor gernianus non tam 



