IL SACRAMENTARIO VERONESE E SCIPIONE MAFFEI 241 



non orationem integram, quam Leone vetustiorem existimat. Fonderei 

 quseso quisque rerum sestimator prudens, num credi possit, si librum 

 integram, tamque amplam ac diffusam, quam qviae in codice nostro 

 exhibetur^ collectionem exhibuisset Leo, nullam de illa mentionem, ver- 

 bum nullum ab eo Historico factum fuisse, qui de quatuor verborum 

 adiectione posteros edocere non praetermisit. Honorius Aug-ustodunensis 

 duodecimi sasculi scriptor unice officiuni et antiquum. vocat Acamius. 

 Nec tamen plures in bis collectionibus S. Leonis quoque preces, ac 

 praefationes haberi, qu.isquam est qui neget, stilus enim ipse hoc suadet, 

 ac indicat. Sed quae CI. Acamius pag. 165 nescio quo paroramate ha- 

 beri insuper apud Bibliothecarium verba affirmat, minime quidem apud 

 eum reperias. 



Anonymus auctor prolixi operis de disciplina ecclesiastica, et divinis 

 Officiis, in Ms. nostro LXXXTV nuper relato superstes, ubi agit de se- 

 cunda parte Missce^ sic loquitur (1): Gradiialia, tractus, et alleluia Am- 

 hrosiuSy et Greyorins et Gelasius composuerunt, et ad Missam cantari 

 statuerunt. leronymus tamen ait, quod alleluia diceretur in Missa; 

 tractmn esse de lerolimorum ecclesia. Nocherius Ahhas sancii Galli prius 

 sequentias pi'o neumis illius alleluia composuit^ et Nicolaus Papa ad 

 Missam cantari prcecepit. Sed et Hermannus Confractus, qui fuit inventar 

 Astrolahii, fecit Rex omnipotens, et Sancii Spiritus ecct. Et ubi de Missse 

 parte quinta (2): Nota quod pr(efationes Gelasius eliminato sermone 

 composuit; sed cum olim innumene fuerint pnefatlones, mene solummodo 

 IX cantari instituit: scilicet de Natali, de Epiphania, de lejunio, de 

 Cruce, vel Passione, de Ressurectione ecct. Et inferius de hymno Osanna 

 in excelsis, quem hymnum Sixtus Papa ad Missam. cantari prcecepit. 

 Leonis magni nulla fit mentio. 



Sacramentorum codices quamcunque ecclesiam olim habuiss'e, am- 

 bigi nequit; orationumque liturgicarum collectiones propterea plurimas 

 variis in locis ab Episcopis confectas, quis inficietur! illos autem co- 

 dices, ut cuiuscumque generis alios innumerabiles, aetas absumpsit, rerum 

 vicissitudines abstulere. Eximise vetustatis ad hanc diem paucissimi re- 

 perti sunt, quos viri docti in lucem proferre non omiserunt. Eocca, Pa- 

 melius, Menardus Inter hos eminent, quorum quisque, Card. Thomasius 

 ait in prgefatione ad codices Sacramentorum, suam editionem ut germa- 

 num Gregorii foetum prcedicat, sed mirum est, quam inter se dissideant. 

 N"oTÌ ejusmodi codices si prodibunt, nemo dubitet^ dissidebunt pariter, 

 et diversam videbuntur quodammodo collectionem continere. Venerabili s 

 ipse Thomasius ex veterrimis aliis membranis Gelasianum codicem pri- 



(1) In Cod. 79, p. 29. 



(2) Pag. 35 in Cod. 79. 



Atti della R. Accademia — Voi. XX XIII. 19 



