242 ANTONIO SPAGNOLO 



migenium Bomce imhlicavit primus, inquiunt pi'sestantes S. Gregorii 

 editores in Prsefatione ad librum Sacramentorum. At cum Gregoriana 

 nequaquam minor sit ea coUectio qui credi possit, illani esse quam 

 Gregorius deinde coarctavit? Adde, plura ia ea depreheudi posteriorem 

 aitatem loquentia, et nuUani adhuc repertam esse istiusmodi orationimi 

 congeriem, quae Gelasii nomen prseseferat. Adde, quorundam confes- 

 sorum etiam Missas in illa recitari, et pag. 31 afferri Capitulum S. Gre- 

 gorii Papce. Ita in Gregoriano, quod dicimus, S. Gregorii Papse natale 

 celebratur. Suspicari ergo liceat, nullum iiucusqvie codicem emersisse, 

 a quo ipsa nobis omnino. exbibeantur, a Gelasio vel a Gregorio confecta 

 Sacramentaria, sed utique commixta, et a diversis illormn vestigio inhse- 

 rentibus, pie olim congesta. Nec tamen improbo, ita fuisse ab editoribus 

 denominata, ideo enim factum puto, quia ad Gelasii, vel ad Gregorii 

 tenorem, et modum ab antiquis Scriptoribus indicatiim, magis accedere 

 visa sunt. Caeterum prudentius Cardinalem Thomasium egisse opinor. 

 cum monumenta ab eo eruta, et vulgata prsefixe auctorum nomine, 

 Sacramentorum Romanm Ecclesice^ Missale Gothicum, Missale Franco- 

 rum, Missale Gallicanum vetus inscripsit. 



Ad eximium codicem nostrum, millenaria fulgentem antiquitate, 

 sermonem jam convertamus. Majusculis secundae classis litteris constat 

 totus: sexto, septimo, et octavo etiam seculo ea scribendi forma est 

 adhibita: ulterius adhuc ubi de scriptis liturgicis ageretur. 



Orthograpbia vetustior iaterdum deflectit, colloquentes enim prò 

 conloquentes , et similia occurrunt quandoque. Non minorem prsese- 

 ferunt alii quidam ex codicibus, unde Sacramentorum libri sunt eruti, 

 vetustatem; cursoria enim, vel mixta scriptio eodem etiam aevo per- 

 crebuit. Cui vero Sacramentarium tribuam nostrum, si quis a me per- 

 cunctetlir, quid ausim reponere? quis multipHcium in unaquaque olim 

 ecclesia veterum hujusmodi collectionum auctores agnoscere, et desi- 

 gnare prsesumat? 



Magna et prsecipua praefationum, collectarum, precuraque pars e 

 Roma procul dubio, et a Romanis libris deducebatur, sed Episcopo- 

 rum quam plurimi, vel ab iis ad hoc deputati, arbitrio et gestu suo 

 seligebant, ordinabant, addebant. Nequibant tunc, quod post artem ty- 

 pographicam inventam praestitit Clemens Vili ; ut iisdem ^prorsus verbis 

 libri omnes liturgici ubique ederentur, decreto sanciri. Codicem lume 

 nostrum ad usum Romanae Urbis perscriptum fuisse, affirmant modo, 

 qui de ilio nuper egerunt. Quia confectum asserimus per uso della Chiesa 

 Romana solamente (1) : eo quod in orationibus urbs Roma, Romana 

 tempia, coemeteria, stationes memorentur. At hodierna quoque Missalia 



(1) AcAMius, p. 28. 



