248 ANTONIO SPAGNOLO 



rationem reddam, nullam afiferam ex iis plurimis, quae in aliis etiam 

 Sacramentariis spectantur. Quas hic coUigo, antequam hunc librum de- 

 tegerem, invisse fuerant omnes, atque omnino ignotse. Eas item tantum - 

 modo seligam, quse ad Pidei dogmata, et ad religionis instituta perti- 

 nent: mirum est scilicet, quam perspicue, quam solide in Prsefationibus, 

 Collectis, Postcommunionibus, Secretis, Ofifertoriis, Precibus quse in Sa- 

 cramentorum libris recensentur, catholica placita eluceant. Mirum est, 

 quoties, et quanta dignitate asserantur, inefifabilis divinarum Personarum 

 Trinitas, Christi divinitas, atque humanitas, realis in Eucharistia prse- 

 sentia, Sacrificii veritas in Missae celebratione, multitudo Martyrum, 

 Romanorum Pontificum in universali Ecclesia Primatus, Episcoporum 

 jus in presbiteros, Sanctorum, ut Deum prò nobis orent, invocati© et 

 cultus, reliquiarum veneratio, jejunorum usus, afflictati corporis meritum, 

 Virginitatis pnestantia, et prserogativa prò defunctis suffragia, pluraque 

 alia, quibus omni aevo Catholici institimus, ac ne tantillum quidem re- 

 cessimus. Veritates quidem et Apostolicse traditionis argumenta bine 

 eruuntur tam valida, tam manifesta, ut persuadeam mibi, ingenio et 

 doctrina praeditos setberodoxos, modo praeiudiciis posthabitis documenta 

 baec seria expendere non recusarent, Romanam incusaturos amplius non 

 esse, nec oppugnaturos fidem. 



Institutam in ipso Cbristianae religionis exordio Missam, et precibus, 

 atque apparatu quodam statim auctam, ornatamque, ab Apostolorum 

 setati proximis Instino, Irenaeo, Clemente Alexandrino, Tertulliano, 

 aliisque abunde discimus. Etbnici et Hsretici panis oblationem celebrare, 

 et ipsas res de quibus Sacramenta Christi administrantur, semulari atque 

 exprimere atFectabant, pariterque sensum de sensihus, verha de verbis : 

 baec docet Tertullianus (1). Ex Gregorio magno (2): mos Apostolorum 

 fuit, ut ad ipsam solummodo orationein Dominicam oblationis hostiam 

 consacrarent : praeter verba intellige, quibus ipse Dominus institutor con- 

 secrationem peregit. 



Post Apostolos Pastores primi, quorum aliqni ipsos audierant Apo- 

 stolos, modo unam, modo aliam in regionibus variis concinnarunt ora- 

 tionem et addiderunt. Ex libro Pontificali addidit Hadriano imperante, 

 Alexander I addidit sub Antonino Pio Telespborus. Eodem secundo sae- 

 culo preces et gratiarum actioues in litui'gia adhibitas memorat lustinus 

 Martyr. Tertio pariter saeculo gratiarum actionem praeter consecrantia 

 verba memorat Origenes, Nos cum gratiarum actione, et cum oratione, 

 quae fit super exhibita, oblatos panes comedimus, qui propter orationem 

 illam corpus evadunt sacrum, et integra voluntate comedente santificans 

 'H|ueT(; = Toùq |LieT'eÙKapiaia(; koì eÙKfiq Tf|C, èni ^o6eìcyl TrpoaaTO|Liévou(; apxouq 

 €6i|uev, auj|ua yevoiuévouq hxò. xi'iv eÙKnv Syióvti koì a-fió^ov Toùq jierà ÙYiéoq 



(1) De Praescr. hercticorum, CXL, 



(2) Lib. IX, ep. 112. 



