IL SACRAMENTARIO VERONESE E SCIPIONE MAFFEI 249 



TTotìéaeoq àuxuj xpi^iuévouq. Preces quse in vetustis Sacramentariis nobis 

 sunt veliquge, sfecula tertium. quartum, quintum et sextuni dilucide et 

 aperte produnt. Leonem I, Gelasium, Gregorium vel eorum temporum 

 auctores alios manifeste detegunt. Non ne ergo tradita ab Apostolis 

 dogmata, ritus et sensa fk biaboKfi^ per suceessionem nobis transmisere V 

 Erit ne qui opinetur doctrinam et instituta Apostolica mutare, inflectere, 

 corrumpere omnes voluisse? Patet equidem prorsus, sententias ac docu- 

 menta in veterrimis bis precibus prolata, ab Apostolica traditione de- 

 scendere. Quanti autem intersit, quantum ineluctabilis auctoritatis pondus 

 involvat, institvitiones nostras in bis orationibus inveniri, nondiun satis 

 animadversum est; neque enim bic de scriptore uno, aut altero, vel de 

 quibusdam ex Patribus agitur. Loquitur in bis precationibus Ecclesia 

 tota, quanta ubicumque fuit. In quibuscumque provinciis, civitatibus, 

 pagis, Monasteriis, Ecclesiis Missales libri observabantur, et canebantur, 

 neque sine bis orationibus Cbristiana mysteria peragebantur. Quanto 

 minor in Conciliis omnibus Episeoporum, et ecclesiasticorum hominum 

 numerus adfuit? universi enim catholici Sacerdotes effata in bis precibus 

 comprehensa ubique pronunciabant, celebrabantque. Ecdesiarum catho- 

 Ucarum quam plurium auctoritatem sequamur, inquit D Augustinus, eo 

 magis omnium (1). Qui oi'ationes alias commenti sunt vel alium Sacra- 

 mentorum modum effingunt, dicant quo vetustatis, et traditionis jui-e; 

 edant origines ecdesiarum suarum, evolvant ordinem Episeoporum suo- 

 rum, inclamat Tertullianus (2). 



Quo majori pretio orationes in Sacramentariis collectee babendse 

 sunt, 60 promptius e vetustissimis membranis nostris hunc delectum 

 habui et eo libentius exbibeo. Elegantia quoque preestant non paucse, 

 et ob peregrina, ac sublimia sensa ingenii laude. 



In Ms. sigla quaedam iterato interponuntur, quae cum nondum ex- 

 plicata sint, ostendere non praetermitto. 



facta communione super populum. 



Apud Card. Thomasium pag. 200 titulus est: supei- po- 

 pulum post communionem. 



facta eleemosina super populum. 



post factam eleemosinam super populum,. 



preces. 



preces facta eleemosina, 



post factam communionem. 



post factam communionem super p)opulum. 



(1) Boct. Christ., 1. IT, e. 8. 



(2) De Praescr., e. 32. 



